“ศิษย์น้อง… ออกมาเจอกันหน่อยสิ!”
น้ำเสียงยียวนของราชันกระบี่สวรรค์ดังกังวานอยู่ข้างหู
ซูอวี่ที่กำลังจมอยู่ในห้วงความคิดพลันสะดุ้งเฮือก! เขาเงยหน้ามองร่างสง่างามบนยอดโดมฟ้า นิ่งอึ้งไปชั่วครู่ ก่อนจะพยักหน้ารับช้าๆ
ไม่นานนัก ซูอวี่ก็ได้รับข้อความนัดหมายให้ไปพบที่ห้องทำงานของสมาคมผู้ฝึกยุทธ์ ตลอดเส้นทาง สมองของเขาเอาแต่ครุ่นคิดประมวลผลไม่หยุดหย่อน
ครั้งนี้… ฐานะของเขาถือว่าถูกกระชากหน้ากากเปิดโปงออกมาอย่างหมดเปลือกแล้ว!
ก่อนหน้านี้ราชันพิฆาตมังกรเคยเตือนไว้ว่า หากฐานะ ‘ศิษย์ของราชันพิฆาตมังกร’ แพร่งพรายออกไปเมื่อไหร่ มันจะดึงดูดความยุ่งยากที่ไม่จำเป็นเข้ามาหาตัว
พูดก็พูดเถอะ… ด้วยความเข้าใจที่ฉันมีต่อขุมกำลังของเผ่ามนุษย์ ระดับที่ตาเฒ่าฆ่ามังกรนั่นเรียกว่า ‘ความยุ่งยาก’ ได้… เกรงว่าคงจะมีแค่ตัวตนระดับเพดานสูงสุดทั้งสามคนนั้นแล้วมั้ง! ซูอวี่ลอบคิดในใจ
ท้ายที่สุดแล้ว นอกจากยอดฝีมือสามคนนั้น ใครมันจะกล้ารนหาที่ตายไปกระตุกหนวดราชันพิฆาตมังกรกันล่ะ?
ต่อให้มียอดฝีมือระดับโหวหรือราชันคนไหนผูกใจเจ็บกับผู้เป็นอาจารย์ พวกมันก็ไม่มีความกล้าพอจะมาลงมือกับเขาสุ่มสี่สุ่มห้าอยู่ดี ผู้หนุนหลังของเขาคือราชันพิฆาตมัง
