กรเชียวนะเว้ย! ใครกล้าแตะก็เตรียมตัวสูญพันธุ์ได้เลย!
ทว่า ในเมื่ออาจารย์เตือนมา ซูอวี่ก็ต้องยกระดับความระมัดระวังตัวให้มากขึ้น การที่ความลับแตกในครั้งนี้ เป็นเพราะพวกหมื่นเผ่าพันธุ์ล้วนๆ
ประกอบกับคนที่อ้างตัวว่าเป็น ‘ศิษย์พี่’ ของเขา… สรุปแล้วใช่ศิษย์พี่จริงๆ หรือเปล่า? ภายในใจของซูอวี่ยังคงแปะเครื่องหมายคำถามเอาไว้ตัวโตๆ
ก็ตาแก่นั่นไม่เคยบอกฉันมาก่อนเลยนี่หว่าว่ามีศิษย์พี่อยู่ด้วย! แต่คิดอีกที… ราชันกระบี่สวรรค์เป็นถึงยอดฝีมือระดับราชันของเผ่ามนุษย์ อีกทั้งชื่อเสียงเรียงนามก็เป็นที่ประจักษ์ชัด เป็นฮีโร่ของประชาชน เรื่องพรรค์นี้ระดับราชันคงไม่แต่งเรื่องมาหลอกเด็กหรอกมั้ง
ระหว่างที่ก้าวเดินจมอยู่ในความคิด ซูอวี่ก็มาหยุดอยู่หน้าห้องทำงานของสมาคมผู้ฝึกยุทธ์เสียแล้ว เขาลังเลอยู่ชั่วอึดใจ ก่อนจะยกมือขึ้นเคาะประตูเบาๆ
“เข้ามาสิ!” น้ำเสียงนุ่มนวลอบอุ่นดังลอดออกมาจากด้านใน
ซูอวี่ผลักประตูเข้าไป ภาพที่ปรากฏแก่สายตาคือราชันกระบี่สวรรค์กำลังนั่งไขว่ห้างพิงโซฟาอย่างสบายอารมณ์ มุมปากประดับรอยยิ้มอบอุ่นเป็นกันเอง
“มาแล้วรึ ศิษย์น้อง!” ทันทีที่เห็นซูอวี่ ราชันกระบี่สวรรค์ก็ฉีกยิ้มกว้าง มองเขาด้วยแววตาพินิจพิเค
