เจาตำหนักเทพจี้หนาเสียเขาฟาดฝามือลงไปอีกครั้งแตผลลัพธ์ก็ยังมิอาจทะลวงฝ่าเขตอาคมลองหนที่บากถ้ำได้อยูดี
สีหนาเขายำเยในพริบตาเยี่ยจ้านโลงอกแลวผลิรอยยิ้ม
คายกลของมรรคาจารยคนนีชางลึกลำยากหยังถึงจริงๆข้าสัมผัสมันไมได้แท้ๆแตมันกลับมีพลังป้องกันแข็งแกรงเชนนีเชียว”
บรรพจารยเผาเยียถอนหายใจอยูในสมองของเยียจานนำเสียงเต็มไปดวยความนับถือ
นี่เป็นหนแรกที่เยี่ยจ้านได้ยินเขาใชน้ำเสียงเชนนี้กอนหน้านื้อยางมากที่สุดก็เพียงถอนหายใจด้วยความทึ่งเทานั้น
สีหนาของเจาตำหนักเทพจีดำทะมึนอยางยิงเขาเงยหนามองสายตาเหมือนอยากจะมองใหทะลุตัวภูเขาไปถึงแดนสวรรค์ทื่อยู่เบื้องบน
แม้ที่แหงนี้จะเป็นโลกแหงยุทธ์เขาก็ไมลงมือบุมบาม
กอนหนานีเขาไปสืบขาวสถานการณมารรอบหนึงแลวกอนมาเขาฟารวง
เขามองมรรคาจารยผูนั้นไมออกแตในเมือมรรคาจารยคนนี้จองจำเยี่ยจานไวคงหมายความวาอีกฝ่ายเป็นศัตรูกับเยี่ยจ้าน
ดังนั้นเขาจึงคิดจะทำภารกิจของตนเองให้เรียบร้อยกอนคอยยื่นเท้าเข้าไปยุงกับบุคคลที่ไมรู้จักดี
แตคิดไมถึงวามรรคาจารย์กลับไมใชศัตรของเยี่ยจ้านเขาลกนี้เป็นสิ่งที่ใช้บกบ้องเยี่ยจ้านต่างหาก!
เจ้าตำหนักเทพจี้โทสะทวมหัวใจแตเขตอาคมลึกลับนี่ทำใหเขาหวันเกรงมรรคาจารยอยางยิง
เวลานีเขาจึงตกอยระหวางตัวเลือกอันเลือกยากสองทาง
ในตอนนั้นเองเสียงหนึ่งก็ดังขึ้นมาในหูของเขาเขาเปลี่ยนสีหน้าแลวหายวัปไปจากที่เดิมทันที
เยี่ยจานสูดลมหายใจลึกยาวใบหนาเผยรอยยิมฺเขาพึมพำกับตนเอ
