กสายหนึ่งพลันระเบิดตามมาติดๆ!
ฉัวะ!! ครืนนนน!
ร่างยักษ์สูงสี่เมตรของยอดฝีมือกายาทองคำเผ่าหมี… ถูกสับขาดเป็นสองท่อนในดาบเดียว!
ประกายแสงสีทองสาดกระจาย เลือดสดๆ ไหลทะลักเจิดนองย้อมสมรภูมิ!
ขอบเขตกายาทองคำ… สิ้นชีพ!
ซูอวี่จ้องมองซากศพตรงหน้าด้วยแววตาเรียบนิ่งไร้ระลอกคลื่น เขายื่นมือออกไปคว้า ‘แก่นพลัง’ ของมันมากำไว้ ก่อนจะโยนเข้าปากและกลืนกินลงไปอย่างหน้าตาเฉย
พลังปราณเชี่ยวกรากพุ่งซัดสาดอาละวาดหล่อเลี้ยงร่างกายของซูอวี่อีกครั้ง
…
บนฟากฟ้าเบื้องบน ขุมพลังมหาศาลน่าสะพรึงกลัวกำลังกดทับสวรรค์และปฐพี หมู่เมฆหนาทึบถูกแรงกดดันฉีกกระชากจนขาดวิ่น
ร่างเงาที่ถูกโอบล้อมด้วยปราณมารมืดมิด ตวัดฝ่ามือซัดหวังหลงจนกระเด็นปลิวถอยร่นไปไกล พร้อมกับแสยะยิ้มเหยียดหยาม
“ไอ้ขยะเผ่ามนุษย์!”
ยอดฝีมือเผ่ามาร ‘ระดับจันทรา’ แค่นเสียงเย็นชา ทว่าจู่ๆ มันก็ราวกับสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายบางอย่าง จึงหันขวับก้มลงไปมองเบื้องล่าง…
และได้เห็นฉากที่ซูอวี่สับยอดฝีมือเผ่าหมีกายาทองคำขาดสองท่อนเข้าพอดิบพอดี!
สายตาของเผ่ามารระดับจันทราหยุดชะงัก ล็อกเป้าไปที่ใบดาบทมิฬในมือของซูอวี่
วินาทีที่สัมผัสได้ถึงคลื่นพลังลึกลับที่แผ่ซ่านสะกดจิ
