ตใจจนตัวมันเองยังต้องแอบลอบขนลุก สีหน้าของเผ่ามารระดับจันทราก็เปลี่ยนไปอย่างรุนแรง!
“ดาบเล่มนั้น…”
“นั่นมัน !!”
มันอุทานลั่น ภายในหัวพลันผุดภาพความทรงจำฝังใจอันเลวร้ายในอดีตขึ้นมาเป็นฉากๆ!
ในยุคนั้น มันยังเป็นเพียงยอดฝีมือระดับ ‘เหินเวหาห้าบงกช’ ทว่ามันจำได้ฝังใจไม่มีวันลืม… ในมหาสงครามนองเลือดครั้งนั้น…
มีปรมาจารย์เผ่ามนุษย์ผู้หนึ่ง ถือดาบมารสีดำสนิทเล่มหนึ่ง… อาละวาดไล่สับยอดฝีมือระดับ ‘ขอบเขตโหว’ ของเผ่ามารจนตายอนาถไปอย่างหน้าตาเฉย!
ต้องเข้าใจก่อนว่า ตัวตนระดับ ‘ขอบเขตโหว’ นั้น เทียบเท่าได้กับ ‘บงกชเก้าดอก’ เชียวนะเว้ย!
ต่อให้เป็นในเผ่ามารอันยิ่งใหญ่ ก็ถือเป็นตัวตนระดับเสาหลักค้ำยันเผ่าพันธุ์! แต่ระดับตำนานเช่นนั้น… กลับถูกมนุษย์แค่ระดับปรมาจารย์สับหัวหลุด!
ในศึกครั้งนั้น แม้ปรมาจารย์มนุษย์ผู้นั้นจะฝืนใช้พลังจนตัวตายตกตามกันไป แต่ราคาค่างวดที่เผ่ามารต้องจ่ายไปแลกมา… กลับหนักหนาสาหัสเกินกว่าจะรับได้!
และอุปกรณ์วิญญาณสยบมารเล่มนั้น… ดาบที่สามารถกดข่มอานุภาพปราณมารของพวกมันได้เด็ดขาด ก็ได้หายสาบสูญไปอย่างไร้ร่องรอยในศึกนั้นเอง
เผ่ามารพลิกแผ่นดินตามหามันมายาวนาน... คิดไม่ถึงเลยว่า
