วันนี้จะได้มาเผชิญหน้ากับดาบมัจจุราชเล่มนี้อีกครั้ง!
“อัจฉริยะมนุษย์นั่นก็คือ…. เป้าหมายที่ต้องลอบสังหารในครั้งนี้งั้นสินะ?”
ยอดฝีมือเผ่ามารระดับจันทราหรี่ตาแคบลง ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความอำมหิตสุดขีด
“ดีเลย! จะได้จัดการรวบยอดบดขยี้มันไปพร้อมกับดาบเวรนี่ซะทีเดียว!”
สิ้นเสียงพึมพำ ร่างทมิฬก็พุ่งทะยานแหวกอากาศ ดิ่งลงไปหมายหัวซูอวี่ในชั่วพริบตา!
หวังหลงที่กระอักเลือดอยู่ด้านข้างเห็นเป้าหมายของศัตรู สีหน้าก็ซีดลงทันที เขารีดเร้นพลังพุ่งเข้าไปสกัดกั้นอย่างไม่คิดชีวิต!
“ไอ้สวะเผ่ามาร! คู่ต่อสู้ของแกคือฉันต่างหากโว้ย!”
มีหรือที่หวังหลงจะดูไม่ออกว่าเป้าหมายของมันคืออะไร ไม่ว่าจะเป็นชีวิตของซูอวี่ หรือ ในมือเด็กหนุ่ม หวังหลงล้วนรู้ซึ้งแก่ใจดีว่าห้ามปล่อยให้มันเข้าถึงตัวซูอวี่ได้เด็ดขาด!
ทว่า…
ยอดฝีมือเผ่ามารระดับจันทราเพียงแค่ขมวดคิ้วรำคาญใจ ก่อนจะคำรามต่ำ
“ไสหัวไปให้พ้น!”
มันตบฝ่ามือส่งๆ ออกไปเพียงครั้งเดียว ทว่าอานุภาพกลับมหาศาลกระแทกร่างหวังหลงให้ปลิวลิ่วร่วงหล่นไปไกลหลายลี้ราวกับว่าวสายขาด!
“อั้ก!” หวังหลงกระอักเลือดสดๆ พุ่งกระฉูดเต็มอากาศ
เดิมทีเขาเพิ่งจะก้าวเข้าสู่ขอบเขตจันทราได้ไม่นาน ซ้ำย
