ลับมาจากกำปั้น… มันผิดปกติ!
มันรีบเบิกตาเพ่งมองผ่านม่านฝุ่นควัน ก่อนจะพบว่า… ดาบโบราณสีดำสนิทเล่มหนึ่ง ไม่รู้ว่าโผล่มาอยู่ในมือของซูอวี่ตั้งแต่เมื่อไหร่!
และสิ่งที่สกัดกั้นหมัดเพชฌฆาตของมันเอาไว้ ก็คือใบดาบเล่มนี้นี่เอง!
วินาทีที่นัยน์ตาของเผ่ามารจดจ้องไปยังใบดาบทมิฬ ไม่รู้ว่าเพราะเหตุใด ความหวาดผวาถึงขั้ววิญญาณกลับแผ่ซ่านขึ้นมาในใจอย่างไม่อาจควบคุม!
สัญชาตญาณร้องเตือนว่า… ดาบเล่มนี้มีอำนาจมากพอจะหั่นบดขยี้ตัวตนของมันให้สูญสลายไปตลอดกาล!
ซูอวี่ค่อยๆ เงยหน้าขึ้นช้าๆ โคจรทะลุขีดจำกัด!
คลื่นพลังปราณมหาศาลแปรสภาพเป็นมังกรยักษ์ มันคำรามก้องก่อนจะพุ่งถาโถมเข้าควบแน่นเป็นเมล็ดพันธุ์ปราณเม็ดที่เก้า!
ครืนนนน!!!
เสียงระเบิดทึบๆ ดังลั่นออกมาจากกระดูกและเส้นเอ็นทั่วร่าง!
เพียงชั่วอึดใจเดียว… เมล็ดพันธุ์ปราณเม็ดที่เก้า ก็เบ่งบานสมบูรณ์แบบในจุดตันเถียน!
พลังปราณเชี่ยวกรากไหลทะลักไปทั่วสรรพางค์กายราวกับสายน้ำ ปลดปล่อยกลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวเหนือจินตนาการ!
ซูอวี่จ้องหน้ายอดฝีมือกายาทองคำเผ่ามารด้วยแววตาอาบย้อมไปด้วยจิตสังหารคลุ้มคลั่ง
“บงกชมารสี่ดอกงั้นเหรอ?”
เด็กหนุ่มเอียงคอ แสยะยิ้มวิปริตที่มุมปาก
“วันนี้
