… คอยดูฉันสับกายาทองคำของแกให้เละเป็นโจ๊กก็แล้วกัน!”
สิ้นคำราม ในมือซูอวี่ก็ปะทุออร่าทมิฬอันบ้าคลั่งออกมาทันที!
วินาทีที่กลิ่นอายสายนั้นปรากฏ ปราณมารบนร่างของกายาทองคำเผ่ามารก็ราวกับหนูเจอแมว! มันหวาดกลัวจนหดกลับเข้าไปในจุดกำเนิดอย่างลนลาน!
รูม่านตาของเผ่ามารเบิกกว้างสุดขีด
“น... นี่มันบ้าอะไรวะเนี่ย! เป็นไปได้ยังไง!”
มันร้องลั่นด้วยความตื่นตระหนก ไม่เข้าใจเลยสักนิดว่าเหตุใดปราณมารอันภาคภูมิใจของตน ถึงได้ถูกกดข่มจนจมดินขนาดนี้! ส่งผลให้ตัวมันในตอนนี้ กระทั่งจะรีดเร้นพลังออกมาให้ถึงครึ่งยังทำไม่ได้ด้วยซ้ำ!
“ทลายสวรรค์!”
เสียงกระซิบเย็นเยียบดุจมัจจุราช ดังขึ้นข้างหูเผ่ามาร!
ภาพสุดท้ายที่สะท้อนในรูม่านตาของมัน… คือเงาดาบยักษ์สีดำสนิทที่ฟาดฟันลงมาดุจสายฟ้าแลบ! ภายใต้อานุภาพสยบวิญญาณของดาบเล่มนั้น ร่างกายของมันถูกตรึงแน่นจนไม่มีปัญญาแม้แต่จะขยับนิ้วหลบหนี!
ฉัวะ!!! ตูมมม!!!
แรงกระแทกมหาศาลสับผ่าลงมาจนผืนปฐพีแตกร้าวสั่นสะเทือน!
ชั่วพริบตานั้น ร่างกายาทองคำของยอดฝีมือเผ่ามารก็ถูกผ่าซีก โลหิตมารสีคล้ำสาดกระเซ็นย้อมผืนดินไปทั่วสารทิศ!
ทั่วทั้งร่างของซูอวี่อาบชโลมไปด้วยเลือดของเผ่า
