การบุกระลอกที่สอง… เริ่มต้นขึ้นแล้ว!
นี่คือความคิดเดียวที่ผุดวาบขึ้นมาในหัวของทุกคน
บนกำแพงเมือง ปรมาจารย์ทั้งสามจ้องเขม็งไปยังช่องทางมิติหมื่นเผ่าพันธุ์เบื้องหน้าด้วยแววตาเคร่งเครียด ภายในความมืดมิดนั้น อานุภาพน่าสะพรึงกลัวสุดขีดกำลังแผ่ซ่านออกมาทีละระลอก เจือปนด้วยกลิ่นอายกดดันจนแทบขาดใจ
ชั่วขณะนั้น นักสู้เผ่ามนุษย์นับไม่ถ้วนรู้สึกได้ทันทีว่าปราณโลหิตในร่างสับสนปั่นป่วน มีเพียงยอดฝีมือเหนือขอบเขตหลอมภายในเท่านั้นที่พอจะกัดฟันทนรับได้ ส่วนคนที่อยู่ต่ำกว่านั้น… กระทั่งจะโคจรปราณยังทำได้ยากลำบาก!
และที่เลวร้ายยิ่งกว่านั้น… กลิ่นอายระดับนี้ ไม่ได้มีเพียงหนึ่งเดียว! ทว่ากำลังพุ่งทะลักออกมาหลายสาย!
สีหน้าของหวังหลงดำทะมึนลง “ช่องทางมิติระดับสอง… มันรองรับยอดฝีมือระดับปรมาจารย์จันทราได้มากขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่?”
จ้าวชิงหน้าตึงเครียดไม่แพ้กัน เขาส่ายหน้าช้าๆ “เฒ่าหวัง….. ดูเหมือนครั้งนี้แกจะประเมินผิดไปถนัด นี่ไม่ใช่ช่องทางระดับสองหรอกนะ”
สยงเหิงเงียบงันไปครู่ใหญ่ ก่อนจะเค้นเสียงทุ้มต่ำออกมา “หมายความว่า… ครั้งนี้คือช่องทางระดับสามงั้นเหรอ?”
ยามเอื้อนเอ่ย น้ำเสียงของสยงเหิงถึงกับสั่นสะท้านอย่างควบคุมไม่อยู่
ช่องทา
