บนกำแพงเมืองเหิงเฉิง สามยอดฝีมือขอบเขตปรมาจารย์ยืนหยัดอย่างเงียบงัน สายตาทอดมองไปยังช่องทางมิติหมื่นเผ่าพันธุ์เบื้องหน้า
ณ ที่แห่งนั้น กองทัพยอดฝีมือต่างเผ่าพันธุ์จำนวนนับไม่ถ้วนกำลังชุมนุมกันอย่างเนืองแน่น ผลจากการที่หวังหลงลงดาบปลิดชีพสองปรมาจารย์ลัทธิสวรรคและลัทธิเซียนแถมยังฝากแผลฉกรรจ์ให้ข่าถู การรุกรานระลอกแรกจึงถูกสกัดกั้นไว้ได้อย่างสมบูรณ์แบบ สมรภูมิเลือดจึงเข้าสู่ช่วงพักรบชั่วคราว
ทว่าใบหน้าของพวกหวังหลงทั้งสามกลับไร้ซึ่งความปีติยินดี แววตาของพวกเขามีเพียงความหนักอึ้งและกังวลใจ
จ้าวชิงเพ่งมองรอยแยกมิติพลางขมวดคิ้วมุ่น “สถานการณ์แบบนี้… มันไม่เหมือนช่องทางระดับสองทั่วไปเลยสักนิด”
สยงหวนที่ยืนอยู่ข้างกันเสริมทัพ “ดูจากรูปการณ์แล้ว กองทัพหมื่นเผ่าพันธุ์ระลอกที่สองต้องแข็งแกร่งขึ้นอีกระดับแน่ คราวนี้พวกเราเจอตอเข้าอย่างจังแล้วล่ะ!” สีหน้าของเขาเคร่งเครียด อัดแน่นด้วยความหงุดหงิดร้อนรน
ใบหน้าชราภาพของหวังหลงฉายความเหนื่อยล้าชัดเจน การปลิดชีพสองปรมาจารย์ดาราและซัดข่าถูจนปางตายก่อนหน้านี้ ผลาญพลังปราณของเขาไปมหาศาล จนถึงตอนนี้ก็ยังฟื้นฟูเรี่ยวแรงกลับมาได้ไม่ถึงครึ่ง
หากหมื่นเผ่าพันธุ์เปิดฉากบุกทะ
