ลวงอีกครั้งในยามนี้ สถานการณ์ฝั่งต้าเซี่ยคงวิกฤตหนัก กำลังเสริมจากศูนย์บัญชาการแดนใต้ยังเดินทางมาไม่ถึง สิ่งเดียวที่พวกเขาทำได้คือการถ่วงเวลาให้ได้นานที่สุด
แต่สิ่งที่น่ากลัวที่สุดคือ… ศัตรูอาจไม่เปิดโอกาสให้พวกเขาได้ถ่วงเวลาเลยด้วยซ้ำ!
ชั่วขณะนั้น ปรมาจารย์ทั้งสามต่างจมดิ่งลงสู่ความเงียบงัน
ตัดกลับมา ณ อีกมุมหนึ่งของเมืองเหิงเฉิง ซูอวี่กำลังยืนสนทนากับต่งปู้เหวยและหลิวขวง
“จุ๊ๆๆ ใครจะไปคิด ว่าเวลาแค่เดือนสองเดือน จากไอ้หนูที่เพิ่งก้าวเท้าเข้าสู่วิถีนักสู้ จะกระโดดพรวดพราดกลายเป็นยอดฝีมือขอบเขตหลอมภายในได้ซะแล้ว” หลิวขวงมองสำรวจซูอวี่ตั้งแต่หัวจรดเท้า แววตาแฝงความอิจฉาปนทึ่ง
แม้แต่ตัวหลิวขวงเองในปัจจุบัน ก็ยังต้วมเตี้ยมอยู่แค่ขอบเขตหลอมภายในขั้นต้น! แม้แต่คนที่แข็งแกร่งที่สุดอย่างต่งปู้เหวย ก็ยังมีตบะบารมีพอๆ กับซูอวี่เท่านั้น มิหนำซ้ำหากวัดกันที่พลังรบ... พวกเขายังเทียบซูอวี่ไม่ติดฝุ่นด้วยซ้ำ!
ซูอวี่ยิ้มตอบ “ถ้าไม่ได้คำชี้แนะจากท่านประธานทั้งสอง ผมคงไม่มีโอกาสได้เข้าค่ายอัจฉริยะหรอกครับ ทุกอย่างต้องยกความดีความชอบให้กับการผลักดันของพวกคุณเลย”
ต่งปู้เหวยหัวเราะร่วน “พูดอะไรอย่างนั้นล่ะ? หน้าที่
