มความคลุ้มคลั่งของดาบพิฆาตมารเอาไว้ เขาสูดลมหายใจเข้าลึก นัยน์ตาคมกริบจ้องทะลุกำแพงเมืองเหิงเฉิง… พุ่งตรงไปยังร่างเงาทะมึนของเผ่ามารระดับจันทราตนนั้น
“หิวเลือดมารแล้วงั้นเหรอ?”
ซูอวี่พึมพำเสียงเย็นเยียบ นิ้วมือลูบไล้ด้ามดาบพิฆาตมารแผ่วเบา ค่อยๆ ปลอบประโลมจิตสังหารอันบ้าคลั่งให้สงบลงชั่วคราว
…วางใจเถอะ อีกไม่นานหรอกแกได้ดื่มเลือดมันแน่!
