ยั่งถึง ทว่าเมื่อมองด้วยระดับพลังของเขาในตอนนี้… ตบะบารมีของอู๋หมิงเพิ่งจะแตะขอบเขตหลอมโลหิตขั้นสูงสุดเท่านั้น ยังห่างชั้นจากขอบเขตหลอมภายในอยู่อีกไกลโข
แต่ถึงกระนั้น ขุมพลังระดับนี้เมื่อวางอยู่ในเมืองเล็กๆ อย่างเหิงเฉิง ก็นับว่าสูงแล้ว
จังหวะนั้นเอง เด็กนักเรียนหญิงตัวน้อยคนหนึ่งเดินเตาะแตะเข้ามาหยุดข้างกายซูอวี่ เธอเงยหน้ามองเขาด้วยดวงตากลมโต
“รุ่นพี่คะ… วันข้างหน้าพวกเราจะยังได้กลับมาที่เมืองเหิงเฉิงอีกไหมคะ? คุณปู่ครูใหญ่บอกว่า ถ้ารุ่นพี่กลับมาแล้ว… เมืองเหิงเฉิงก็จะปลอดภัยค่ะ!”
หัวใจของซูอวี่พลันกระตุกวูบ เมื่อสบเข้ากับแววตาใสซื่อบริสุทธิ์ของเด็กน้อย สายใยบางอย่างในอกก็ถูกดึงรั้งจนตึงเปรี๊ยะ
ชั่วอึดใจ ชายหนุ่มสูดลมหายใจลึก รอยยิ้มอ่อนโยนผุดขึ้นบนใบหน้า เขายกมือขึ้นลูบศีรษะเด็กน้อยอย่างเบามือ
“ได้กลับมาแน่นอน และพอถึงเวลานั้น เมืองเหิงเฉิงจะถูกสร้างใหม่จนสวยงามตระการตาไปเลยล่ะ!”
“ส่วนตอนนี้ หนูกับเพื่อนๆ ต้องเป็นเด็กดี ตามคุณครูอพยพออกไปก่อนนะ เรื่องพวกสัตว์ประหลาด ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของพวกพี่เอง!”
เมื่อได้รับคำสัญญามั่นเหมาะ เด็กน้อยก็ยิ้มแป้น วิ่งกลับไปหาแก๊งเพื่อนด้วยความดีใจ เพื
