“ปู่ของแกหละมั้ง ไอ้เวร!!”
ชายร่างใหญ่สบถกร้าว พริบตานั้น ร่างของเขาก็พุ่งทะยานเข้าบดขยี้ปรมาจารย์ลัทธิมารดุจดาวตก!
“แม่มันเถอะ! หน้าไม่อายรังแกได้กระทั่งเด็กรุ่นหลัง สมแล้วที่เป็นสุนัขรับใช้ลัทธิหมื่นเผ่าพันธุ์ สันดานหมาลอบกัดของพวกแกมันแก้ไม่หายจริงๆ!”
ชายผู้นั้นพุ่งทะลวงอากาศพลางสบถด่าสาดเสียเทเสียไม่ขาดคำ!
ปรมาจารย์ลัทธิมารโดนด่ากราดเข้าเต็มหน้าอย่างจัง มันโกรธจนหน้าดำหน้าแดง “หมาขี้เรื้อนที่ไหนมาเห่าหอน! รนหาที่ตายนักก็เข้ามา!”
มันคำรามลั่น ซัดลูกบอลพลังงานมรณะที่อัดแน่นด้วยพลังระดับปรมาจารย์เข้าใส่ชายร่างใหญ่เต็มแรง!
ตูมมม!
ขุมพลังวิปลาสระเบิดออกอย่างรุนแรง ก่อตัวเป็นกลุ่มเมฆดอกเห็ดขนาดย่อมลอยตลบอบอวลขึ้นสู่ชั้นฟ้า
ปรมาจารย์ลัทธิมารแสยะยิ้มอำมหิต “ต่อให้แกจะเป็นปรมาจารย์ โดนท่านี้ของข้าเข้าไป… ไม่ตายก็เลี้ยงไม่โต!”
ทว่าสิ้นคำโอ้อวด รอยยิ้มของมันพลันแข็งค้างคาใบหน้า!
ภาพที่สะท้อนในรูม่านตา คือประกายแสงสีเงินสว่างวาบ พุ่งทะลวงฉีกกระชากกลุ่มควันเพลิงดอกเห็ดออกมาในชั่วอึดใจ!
บัดซบ! ไหนบอกว่าเจียงหนานมีหวังหลงเป็นปรมาจารย์จันทราแค่คนเดียวไง แล้วไหงโผล่มาอีกคนได้วะ!
มันสบถด่าอย่างบ้าคลั่งใน
