นสีดำทมิฬ พลันมีเสียงคำรามกัมปนาทดังกึกก้องกวาดล้างออกมา!
โฮก! โฮก! โฮก!!!!
เสียงคำรามราวกับปีศาจร้ายกระชากโซ่หลุดจากขุมนรก แผดลั่นสะท้านฟ้าสะเทือนดิน!
นักสู้บางคนที่มีระดับการบ่มเพาะอ่อนด้อย เมื่อโดนคลื่นเสียงมรณะนี้อัดกระแทก ถึงกับกระอักเลือด ทวารทั้งเจ็ดฉีกขาด เลือดไหลทะลัก ร่างกายอ่อนยวบร่วงกองกับพื้นราวกับโคลนเหลว!
แม้แต่ยอดฝีมืออย่างต่งปู๋เหวยและหลิวขวง สีหน้าก็ยังแปรเปลี่ยนอย่างรุนแรง ความซีดเซียวหวาดผวาพาดผ่านใบหน้าอย่างปิดไม่มิด
สิ่งที่โผล่พ้นวังวนมรณะออกมา คือร่างมหึมาของตัวตนระดับหายนะ ที่ค่อยๆ ปรากฏตัวเหยียบย่ำสู่สายตาของผู้คนทั้งเมืองเหิงเฉิง!
มันคือสิ่งมีชีวิตรูปร่างคล้ายมนุษย์ แต่สูงใหญ่เสียดฟ้าถึงสิบกว่าเมตร!
ผิวหนังหยาบกร้านของมันเป็นสีดำสนิทราวกับน้ำหมึก บนผิวกายนั้นสลักฝังลึกด้วยลวดลายอักขระสีแดงฉานดุจโลหิต ลากเลื้อยไปตามเรือนร่างราวกับเถาวัลย์ปีศาจ
และที่น่าสะพรึงกลัวที่สุด บริเวณหว่างคิ้วของมัน ปรากฏรอยประทับรูป ‘บงกชสีเลือดหกดอก’ เบ่งบานอยู่อย่างวิจิตรบรรจง สมจริงจนราวกับมีกลิ่นคาวเลือดโชยออกมา!
บนกำแพงเมือง ต่งปู๋เหวยเบิกตาถลน จ้องมองลวดลายบงกชสีเลือดบนหว่างคิ้วปีศาจยักษ์ตนนั้น
