เศษซากเนื้อหนังและหยาดโลหิตปลิวว่อนร่วงหล่นจากฟากฟ้าราวกับห่าฝน
ยอดฝีมือระดับปรมาจารย์ผู้ยิ่งใหญ่ กลับถูกบดขยี้จนแหลกละเอียดในหมัดเดียว!
สายตานับไม่ถ้วนเบิกกว้างจ้องมองทะลุฟ้า แววตาของพวกเขาสั่นระริกไปด้วยความตกตะลึงจนแทบไม่เชื่อสายตาตัวเอง
“ปรมาจารย์… ร่วงแล้ว!”
ใครบางคนพึมพำเสียงหลง
ชั่วพริบตานั้น ทั้งเหล่าอัจฉริยะและครูฝึกทั่วทั้งค่ายต่างสูดลมหายใจเข้าลึก หัวใจเต้นระรัวอย่างไม่อาจควบคุม
ต้องรู้ก่อนว่า สำหรับมณฑลเจียงหนานแห่งนี้ ยอดฝีมือขอบเขตปรมาจารย์คือตัวตนระดับจุดสูงสุดที่แท้จริง!
ท้ายที่สุดแล้ว ทั่วมณฑลเจียงหนาน ณ เวลานี้ มีเพียงหวังหลงแค่คนเดียวเท่านั้นที่บรรลุถึงขั้นปรมาจารย์
อาจกล่าวได้ว่า ในอาณาเขตเจียงหนาน ปรมาจารย์ก็ถือเป็นจุดสูงสุด!
ทว่า กลับถูกบดขยี้ดับอนาถลงต่อหน้าต่อตาทุกคนในวันนี้
และคนที่ลงมือ…
ทุกคนต่างพร้อมใจกันหันขวับไปมองชายหนุ่มชุดขาวที่ยืนตระหง่านอยู่กลางลานประลองโดยไม่ได้นัดหมาย
หลายคนถึงกับลอบกลืนน้ำลายอึกใหญ่
โดยเฉพาะพวกที่เคยมีเรื่องบาดหมางกับซูอวี่มาก่อน ตอนนี้สมองของพวกเขาประมวลผลกันไม่ทันแล้ว หาวิธีซ่อมแซมความสัมพันธ์รอยร้าวนี้แทบไม่ทัน
แม้ทุกคนจะรู้อยู่เต็มอกว่า
