็นเต่าหดหัวอยู่ในกระดองเลย”
หวังหลงเอามือไพล่หลัง จ้องมองความว่างเปล่าเบื้องบนด้วยท่าทีเยือกเย็น
สิ้นเสียงตวาด บนฟากฟ้าเบื้องบนก็มีร่างเงาสายหนึ่งค่อยๆ ปรากฏกายขึ้น
เป็นชายชราในชุดคลุมสีขาวบริสุทธิ์ กำลังเหยียบย่ำเท้าเปล่าเปลือยลงบนปุยเมฆ
ทั่วร่างของชายชราชุดขาวแผ่ซ่านคลื่นพลังอันเกรี้ยวกราดดุดัน ทรงอานุภาพถึงขั้นฉีกกระชากเมฆหมอกในรัศมีโดยรอบให้แหลกสลายกลายเป็นความว่างเปล่าในพริบตา
“หึหึ ท่านประธานสมาคมผู้ฝึกยุทธเจียงหนานช่างสมคำร่ำลือจริงๆ ดูท่า… คงจะก้าวข้ามเข้าสู่ ‘ขอบเขตจันทร์กระจ่าง’ แล้วสินะ!”
ชายชราชุดขาวทอดสายตามองหวังหลงพลางแย้มยิ้ม ใบหน้าเปี่ยมไปด้วยความเมตตาอารีจอมปลอม
หวังหลงตวัดสายตาเย็นชาจ้องกลับไป “ทำไม? ตอนนี้ตระกูลอวิ๋นหิวโซถึงขั้นจะยื่นมือเข้ามาสอดรำคาญเรื่องในมณฑลเจียงหนานของเราแล้วงั้นรึ!”
ชายชราชุดขาวส่ายหน้ายิ้มแย้ม พลางตอบว่า “พี่หวังก็ล้อเล่นไป ตระกูลอวิ๋นปักหลักพัฒนาอยู่แค่ในดินแดนฉู่เท่านั้น กิจการของมณฑลเจียงหนาน พวกเราตระกูลอวิ๋นย่อมไม่กล้าสอดมือเข้าไปก้าวก่ายหรอก”
นัยน์ตาของหวังหลงฉายแววดุดันอำมหิตวาบผ่าน
“ถ้าอย่างนั้น การที่ตระกูลอวิ๋นของแกส่งปรมาจารย์มาเหยียบถิ
