จล่วงรู้ได้
ทว่าประเด็นสำคัญคือ… อวิ๋นหรงไม่กล้าเอาชีวิตไปเดิมพัน!
หากเดิมพันพลาดและหยกก้อนนั้นปลดปล่อยพลังปรมาจารย์ออกมาจริงๆ เขาไม่มีทางรอดชีวิตจากการถูกบดขยี้ได้อย่างแน่นอน!
ดั่งคำกล่าวที่ว่า ‘ใต้หล้าต่ำกว่าปรมาจารย์ ล้วนเป็นเพียงมดปลวก!’
แม้ตัวเขาจะเป็นถึงยอดฝีมือขอบเขตเหินเวหาขั้นปลาย แต่เมื่อต้องเผชิญหน้ากับพลังระดับปรมาจารย์ ต่อให้เป็นปรมาจารย์ที่อ่อนแอที่สุด เขาก็มีแต่จะถูกบดขยี้ในพริบตา!
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่า… หยกก้อนนี้มาจากฝีมือของปรมาจารย์ไร้พ่ายเลยด้วยซ้ำ!
หลังจากลังเลอยู่นาน อวิ๋นหรงก็จ้องหน้าซูอวี่ด้วยสีหน้ามืดครึ้มเคียดแค้น ก่อนจะสบถเสียงเหี้ยม
“ไอ้เด็กเวร! แกจะได้รู้ซึ้งถึงจุดจบของการล่วงเกินตระกูลอวิ๋น! หยกปรมาจารย์แค่ก้อนเดียว… คุ้มกะลาหัวแกไม่ได้ตลอดไปหรอก!”
“อย่าลืมซะล่ะ ว่าตระกูลอวิ๋นของข้าก็มียอดฝีมือระดับปรมาจารย์นั่งแท่นอยู่เหมือนกัน! แกฆ่าอวิ๋นฉี่… ปรมาจารย์ตระกูลอวิ๋นไม่มีทางปล่อยให้แกตายดีแน่!”
ซูอวี่โยนหยกในมือเล่นไปมาอย่างไม่ยี่หระ มุมปากยกยิ้มกวนประสาทขณะจ้องมองอวิ๋นหรง ก่อนจะสวนกลับหน้าตาย
“ปรมาจารย์ตระกูลอวิ๋นงั้นเหรอ? โอ้โห… ฉันล่ะกลั๊วกลัว! ถ้าแน่จริง… แกก็เรียก
