้!
อีกอย่าง… ที่นี่มันอาณาเขตของมณฑลเจียงหนานโว้ย! เหยียบถิ่นคนอื่นแท้ๆ จะปล่อยให้ไอ้แก่ดินแดนฉู่มาอาละวาดตามใจชอบได้ยังไง?
สีหน้าของอวิ๋นหรงบิดเบี้ยวอำมหิตสุดขีด เขาจ้องซูอวี่อย่างกับจะกินเลือดกินเนื้อ ก่อนจะเค้นเสียงเหี้ยมลอดไรฟัน
“อวิ๋นฉี่… แกเป็นคนฆ่ามันใช่ไหม!”
ซูอวี่ที่เพิ่งก้าวเท้าพ้นประตูมา ยังไม่ทันได้พักหายใจก็ถูกอวิ๋นหรงพุ่งเข้าใส่กะเอาชีวิตแล้ว หากไม่ใช่เพราะเจียงซ่างออกหน้าสกัดไว้ทัน ไม่แน่ว่าตอนนี้เขาอาจจะถูกฟาดตายอนาถ เผลอๆ อาจไม่มีจังหวะให้งัดไพ่ตายก้นหีบออกมาใช้ด้วยซ้ำ!
เมื่อประเมินสถานการณ์ได้ ซูอวี่ก็ลอบปลดผนึกชั้นแรกของ ‘ดาบพิฆาตมาร’ อย่างเงียบเชียบ
นัยน์ตาของชายหนุ่มจ้องมองอวิ๋นหรงอย่างระแวดระวัง ทว่าสีหน้ากลับเยือกเย็นไร้คลื่นอารมณ์ ก่อนจะตอบกลับด้วยน้ำเสียงราบเรียบตบหน้าอีกฝ่าย
“ใช่… ฉันเป็นคนส่งมันลงนรกเอง แล้วแกจะทำไม?”
สิ้นคำท้าทายเหยียบจมูกของซูอวี่ เส้นเลือดบนขมับของอวิ๋นหรงก็ปูดโปน เพลิงโทสะในอกปะทุเดือดจนแทบจะเผาผลาญสติสัมปชัญญะมอดไหม้!
“ไอ้สวะรนหาที่ตาย!!”
อวิ๋นหรงแผดเสียงคำรามก้องฟ้า
“กล้าฆ่าอัจฉริยะตระกูลอวิ๋นของข้า ก็เตรียมตัวรอรับการตามล่าล้างแค้นอย่างไม่มี
