รย์จนตัวสั่น กลับกล้าปั้นหน้าหนาๆ พ่นวาจาโอหังหน้าไม่อายว่าจะยอมอโหสิกรรมลบล้างความแค้นให้งั้นเหรอ?
ถุย! ในใต้หล้านี้… มันจะมีเรื่องจับเสือมือเปล่าเอาง่ายเข้าว่าแบบนี้ที่ไหนกัน!
ซูอวี่ตวัดสายตาเหยียดหยามมองอวิ๋นหรง พลางแค่นเสียงหัวเราะเยือกเย็น
“อยากจะได้มรดกสืบทอดปรมาจารย์นักเหรอ... กลัวก็แต่ว่ากระเพาะหมาๆ ของพวกแกจะยัดมันลงคอไม่ไหวเอาน่ะสิ!”
อวิ๋นหรงคิ้วกระตุกกึก ตวาดเสียงเหี้ยมทันควัน
“ไอ้สวะ! แกหมายความว่ายังไง!”
ซูอวี่ยกยิ้มมุมปากอย่างมีเลศนัย จากนั้นก็ล้วงเอา ‘หยกโบราณ’ ก้อนหนึ่งออกมาจากแหวนมิติอย่างช้าๆ…
พริบตาที่หยกถูกเผยโฉม กลิ่นอายอานุภาพที่น่าสะพรึงกลัวถึงขีดสุดก็แผ่ซ่านระเบิดออกมาปกคลุมทั่วอาณาบริเวณ!
และสิ่งนี้… ก็คือของขวัญชิ้นโบแดงที่ปรากฏขึ้นหลังจาก ‘ดาบพิฆาตมาร’ ถูกปลดผนึกชั้นแรก!
สุดยอดไอเทมแห่งชีวิต... หยกที่กักเก็บ ‘การโจมตีสุดกำลัง’ ของปรมาจารย์ไร้พ่ายหลินอวี่เอาไว้!
คลื่นพลังกดทับอันไร้ปรานีของขอบเขตปรมาจารย์ แผ่ขยายม้วนตัวกดดันผู้คนจนแทบหายใจไม่ออก!
วินาทีที่ยอดฝีมือขอบเขตเหินเวหาทั้งสี่คนสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายอันน่าขนพองสยองเกล้านี้ สีหน้าเย่อหยิ่งของพวกเขาทุกคนก็พลันเปลี่ยนเ
