ลิ่นอายพลังน่าสะพรึงทะลักออกจากร่างเป็นระลอกคลื่น!
“เหอะ! ซูอวี่เนี่ยนะ? ไอ้ขยะนั่นมีค่าพอให้ลูกพี่หวังหลินต้องลดตัวไปลงมือด้วยงั้นเหรอ?”
หวงเส้าเทียนยังคงเชิดหน้าสวนกลับอย่างเหยียดหยาม
ในสายตาของเขา หวังหลินคืออัจฉริยะที่ไร้เทียมทาน จะถูกไอ้ขยะซูอวี่ฆ่าตายได้อย่างไร? แล้วอะไรคือสมคบคิดกับดินแดนฉู่? หากหวังหลินคิดจะบี้ซูอวี่ให้ตายคาตีน ยังต้องลดตัวไปจับมือกับดินแดนฉู่อีกหรือไง!
ทว่า ทันใดนั้นเสียงร้องโหยหวนจากฝั่งดินแดนฉู่ ก็ตบหน้าหวงเส้าเทียนเข้าอย่างจังจนอ้าปากค้าง ตกตะลึงจนพูดไม่ออกในทันที!
“ครูฝึก! ท่านต้องทวงความยุติธรรมให้พวกเรานะครับ!”
อัจฉริยะแห่งดินแดนฉู่ที่เพิ่งรอดออกมาจากประตูมิติ พอเห็นหน้าอวิ๋นหรงก็กลั้นความอัปยศไว้ไม่อยู่ แหกปากตะโกนฟ้องร้องเสียงสั่น
อวิ๋นหรงเมื่อได้ยินเสียงโวยวาย ลางสังหรณ์อัปมงคลก็พุ่งปรี๊ดขึ้นสมองทันที เขาขมวดคิ้วแน่น เอ่ยถามเสียงเหี้ยม
“เกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้น?!”
อัจฉริยะดินแดนฉู่คนนั้นรีบฟ้องเรื่องราวการถูกสังหารหมู่ข้างในให้อวิ๋นหรงฟังจนหมดเปลือก
ยิ่งฟัง สีหน้าของอวิ๋นหรงก็ยิ่งบิดเบี้ยวอำมหิตขึ้นเรื่อยๆ เส้นเลือดปูดโปนบนขมับ!
“ไอ้เด็กบัดซบซูอวี่!!”
อวิ๋นหรงแผดเสีย
