ซูอวี่สาวเท้าก้าวเดินเข้าหาดาบโบราณอย่างเนิบนาบ ทันทีที่ปลายเท้าแตะเข้าสู่รัศมีของคมดาบ กลิ่นอายโอหังและดุดันก็พุ่งเข้าถาโถมบดขยี้ร่างของเขาทันที
คิ้วของซูอวี่เลิกขึ้นเล็กน้อย
ทว่าแรงกดดันที่ทำให้อัจฉริยะคนอื่นแทบกระอักเลือด… กลับไม่อาจระคายผิวเขาได้แม้แต่น้อย! ชายหนุ่มยังคงก้าวเดินต่อไปอย่างผ่อนคลาย ท่วงท่าสบายอารมณ์ราวกับกำลังเดินเล่นรับลมอยู่ในสวนหลังบ้าน!
วงนอก สยงจ้านหันไปถามหยางฉีด้วยน้ำเสียงจริงจัง
“นายคิดว่าไอ้เด็กนี่จะทนเดินไปได้ลึกแค่ไหน?”
หยางฉีจ้องเขม็งไปที่แผ่นหลังของซูอวี่ ก่อนจะหัวเราะเบาๆ
“อย่างน้อยก็น่าจะเหยียบเส้นห้าเมตรได้ ถึงพลังปราณจะอยู่แค่ขอบเขตหลอมภายในขั้นต้น แต่ด้วยพลังรบวิปริตของมัน น่าจะพอฝืนแบกรับความเสียหายจากปราณดาบไหว!”
สยงจ้านส่ายหน้าพรืด
“แต่นี่มันไม่ใช่เรื่องที่พลังรบจะเอามาทดแทนกันได้นะเว้ย! ระดับพลังปราณกับความอึดถึกต่างหากคือหัวใจหลักของการทดสอบนี้”
“ต่อให้พลังรบจะโหดแค่ไหนก็ช่วยได้แค่ประคองตัวเท่านั้น ปัจจัยหลักมันอยู่ที่พลังปราณ! คนที่เปิดจุดเมล็ดพันธุ์ได้แค่สามเมล็ดอย่างมัน ปริมาณพลังวิญญาณมีอยู่น้อยนิด จะเอาอะไรไปทนยืนซดกับปราณดาบได้นานนัก
