ให้พ้นหูพ้นตาที จะได้ไหม!?”
“ไอ้ชาติหมาหวังหลิน!! แกกล้าเรอะ!!”
ตู้เนี่ยนกวนแผดเสียงคำรามลั่นด้วยความโกรธแค้นแทบกระอักเลือด เขาคิดไม่ถึงจริงๆ ว่าหวังหลินจะระยำตำบอน หน้าด้านไร้ยางอายได้บัดซบถึงขนาดนี้!
เมื่ออวิ๋นฉี่ได้ยินข้อเสนอชั่วๆ ของหวังหลิน พูดตามตรงเขาก็แอบตกใจกับความเลวทรามของอีกฝ่ายอยู่เหมือนกัน ทว่า… โอกาสทองมาประเคนให้ถึงที่ขนาดนี้ มีหรือที่คนอย่างเขาจะโง่ปล่อยให้หลุดมือ?
รอยยิ้มเหี้ยมเกรียมและเจ้าเล่ห์ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของอวิ๋นฉี่ “ย่อมได้อยู่แล้ว!”
สิ้นคำตอบรับ ร่างของหวังหลินก็ระเบิดพลังพุ่งทะยานออกไปดุจลูกศรหลุดจากแล่ง พุ่งตรงเข้าปะทะกับตู้เนี่ยนกวนและโอวหยางหนิงเสวี่ยอย่างเกรี้ยวกราดในชั่วพริบตา!!
