ำให้ประชาชนคับแค้นจนต้องลุกขึ้นสู้
ความแข็งแกร่งของราชอาณาจักรหลัวหงมีรากฐานมาจากพลังของเยี่ยจ้าน แต่ราษฎรของอาณาจักรหลัวหงไม่แข็งแกร่ง
แม้เยี่ยจ้านเป็นโอรสสวรรค์ แต่ใจเขาคิดถึงแต่เผ่าเยี่ย เขาคิดแต่จะเฟ้นหาคนที่พรสวรรค์ยอดเยี่ยม แม้แต่วังหลังของเขาก็มีแต่สตรีผู้มีพรสวรรค์วิถียุทธ์ยอดเยี่ยม ไม่สนใจหน้าตามองแต่พรสวรรค์เท่านั้น
เยี่ยจ้านแหงนหน้ามองเจียงฉางเซิงแล้วแค่นเสียงเอ่ยว่า “มรรคาจารย์ ข้าอยากสู้กับเจ้าตั้งนานแล้ว พอดีเชียว ในเมื่อเจ้าโผล่หัวมาแล้ว ก็ลองลิ้มรสพลังเผ่าเยี่ยของข้าบ้าง!”
เปรี้ยง! ปราณกล้าแกร่งสีขาวสายแล้วสายเลาแผ่ออกมาจากในร่างของเขาอย่างไม่ขาดสาย
พลังปราณของเขาเพิ่มพรวดพราดอีกหน จุดโลหิตบนร่างกายของเขาเพิ่มมากขึ้นกว่าเดิม เส้นเลือดตรงลำคอปูดออกมา ร่างกายของเขาดูเหมือนจะโบยบินขึ้นมา
หนึ่งท่าเขาคำรามอย่างดุดันแล้วพุ่งออกมาประหนึ่งลูกธนูสังหาร เขาทะยานไปด้านบน ร่างกายแหวกอากาศเกิดเป็นคลื่นปราณรูปมังกรตัวแล้วตัวเลาบุกเข้าไปสังหารเจียงฉางเซิงอย่างทรงพลัง
แต่เจียงฉางเซิงผู้สูงนับหมื่นจั้ง ยิ่งใหญ่ปานใดเล่า ยามเผชิญหน้ากับเยี่ยจ้านที่เข้ามาจู่โจม เขาเพียงกดฝ่ามือข้างหนึ่งลงมาเบื้องล่าง
ตู้ม! หัวใจของเยี่ยจ้านหยุดเต้นอย่างฉับพลัน พลังอำนาจอันยากจะจินตนาการกดทับลงมา มันถล่มความมุ่งมั่นของเขาจนย่อยยับ พลังปราณสลายหายไปในพริบตา
พรวด! เขากระอักเลือดออกมาคำหนึ่งแล้วปลิวลงไปเบ
