ณ ปากถ้ำอันมืดมิด
ซูอวี่และตู้เนี่ยนกวนเดินลัดเลาะลึกเข้าไปด้านใน ยิ่งเวลาผ่านไป ทัศนวิสัยเบื้องหน้าก็ยิ่งกว้างขวางขึ้นเรื่อยๆ
ตู้เนี่ยนกวนเดินไปพลางพูดจ้อด้วยความตื่นเต้น “ซูอวี่ นายมีพรสวรรค์สีแดงจริงๆ ด้วย! มิน่าล่ะพวกเราถึงไม่เคยรู้ผลทดสอบของนายเลย ที่แท้หัวหน้าครูฝึกก็ช่วยปกปิดเอาไว้นี่เอง ก็แน่ล่ะ ขืนฉันตรวจเจอพรสวรรค์สีแดงบ้าง ก็คงต้องปิดเงียบแบบนี้เหมือนกัน”
“ไม่อยากจะคิดเลยว่าถ้าพวกหวังหลินรู้เรื่องพรสวรรค์ของนายแล้วจะทำหน้ายังไง นั่นมันพรสวรรค์สีแดงเชียวนะ! ขอแค่อนาคตไม่เกิดเรื่องพลิกล็อก ซูอวี่ นายจะต้องก้าวไปถึงขอบเขตโหว ไม่ก็ขอบเขตราชัน ได้อย่างแน่นอน!”
ซูอวี่ทำเพียงยิ้มบางรับคำพูดนั้น
พรสวรรค์สีแดงงั้นเหรอ... เสียใจด้วยนะเพื่อน ถ้านายรู้ว่าที่ฉันซ่อนไว้คือพรสวรรค์ ‘สีทอง’ ล่ะก็ ถึงตอนนั้นไม่รู้ว่านายจะตกใจจนลูกตาหลุดออกจากเบ้าหรือเปล่า
ทว่าชายหนุ่มไม่ได้พูดอะไรออกไป เรื่องบางเรื่องก็รู้แค่ตัวเองก็พอ ไม่มีความจำเป็นต้องป่าวประกาศให้ใครรู้
ไม่อย่างนั้น… ฉันจะเอาอะไรไปโชว์เทพกันล่ะ!
ไม่นานนัก เบื้องหน้าของทั้งสองก็ปรากฏสระน้ำขนาดมหึมา ภายในสระเต็มไปด้วยผิวน้ำใสที่กระเพื่อมไหวเป็
