เท้าเข้าไปก่อน ย่อมช่วงชิงความได้เปรียบไปครอง!
ทว่าสวนทางกับดินแดนฉู่ พวกมันกลับเดินทอดน่องอย่างเนิบนาบชิลๆ ราวกับมาเดินเล่นชมสวนหลังบ้าน พวกมันหัวเราะเยาะเย้ยหยันพลางก้าวเท้าเข้าไปในประตูอย่างไม่สะทกสะท้าน
ไม่นานนัก บนยอดเขาก็หลงเหลือเพียงเงาร่างของเจียงซ่างและหัวหน้าครูฝึกอีกสามคน ส่วนบรรดาอัจฉริยะของแต่ละมณฑล ล้วนถูกความมืดมิดของมิติเร้นลับกลืนกินไปจนหมดสิ้น…
……
ทันทีที่ซูอวี่ก้าวเท้าข้ามผ่านประตูมิติ อาการวิงเวียนศีรษะอย่างรุนแรงก็แล่นปลาบเข้าโจมตีโสตประสาทระลอกแล้วระลอกเล่า!
นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเผชิญกับผลกระทบจากการข้ามมิติ ชั่วขณะแรกจึงยังปรับตัวไม่ทัน
ทว่าเพียงไม่กี่อึดใจต่อมา ฝ่าเท้าของเขาก็สัมผัสได้ถึงความหนักแน่น มันคือความรู้สึกของการได้เหยียบลงบนพื้นดินแข็งๆ อย่างเต็มฝ่าเท้าอีกครั้ง
ซูอวี่ลืมตาขึ้น ภาพทิวทัศน์ตรงหน้าแปรเปลี่ยนไปจากหน้ามือเป็นหลังมือ!
สิ่งที่ปรากฏแก่สายตาของเขา คือปากอุโมงค์สีดำทมิฬจำนวนสี่เส้นทางตั้งตระหง่านอยู่เบื้องหน้า
ภายในอุโมงค์นั้นมืดมิดจนถึงขีดสุด! ต่อให้ซูอวี่จะบรรลุถึงขอบเขตหลอมโลหิตขั้นปลาย จนมีพลังสายตาที่เฉียบคมเหนือมนุษย์ เขาก็ยังไม่อาจมองทะลุความมืดมิ
