สั่งการเสร็จสรรพ อวิ๋นหรงก็กลับไปปั้นหน้านิ่งสงบดุจสายลมไร้ระลอกคลื่นตามเดิม
เวลาค่อยๆ ไหลผ่านไป พายุหมุนบนยอดเขาก็เริ่มอ่อนกำลังลง ท้ายที่สุดพลังวิญญาณที่บ้าคลั่งก็กลับคืนสู่ความสงบนิ่งอย่างสมบูรณ์
หลงเหลือเพียงบานประตูสีดำทะมึนตั้งตระหง่านอย่างโดดเดี่ยว พร้อมกับแผ่ซ่านแรงกดดันหนักอึ้งออกมาอย่างต่อเนื่อง
ลมหายใจของเจียงซ่างและหัวหน้าครูฝึกอีกสองคนเริ่มถี่กระชั้น ทว่าพวกเขากลับปิดปากเงียบกริบ คล้ายกำลังรอคอยจังหวะเวลาอะไรบางอย่าง
เวลาผ่านไปชั่วอึดใจ จู่ๆ ซูอวี่ก็สัมผัสได้ว่า แรงกดดันอันน่าสะพรึงที่แผ่ซ่านมาจากบานประตู พลันอ่อนกำลังลงฮวบฮาบในพริบตา!
จังหวะนั้นเอง เสียงตะโกนก้องดั่งอสนีบาตของเจียงซ่างก็ระเบิดขึ้น
“ทุกคนพุ่งเข้าไปในมิติเร้นลับเดี๋ยวนี้!”
ซูอวี่เงยหน้าขึ้นขวับ เขาไม่ลังเลแม้แต่เสี้ยววินาที ดีดตัวพุ่งพรวดเข้าไปในบานประตูมิติเป็นคนแรก!
และบรรดาคนที่พุ่งทะยานตามหลังเขาไปติดๆ ก็คือเหล่าหัวกะทิจากค่ายอัจฉริยะมณฑลเจียงหนาน!
ฟุ่บ! ฟุ่บ! ฟุ่บ!!
บนยอดเขาปรากฏเงาร่างหลายสิบสายพุ่งทะยานแหวกอากาศ หายวับเข้าไปในบานประตูรวดเร็วดุจสายฟ้าแลบ
กฎเหล็กของมิติเร้นลับคือ ทรัพยากรและของล้ำค่ามีจำกัด! ใครก้าว
