ป็นได้เพียงแค่มดปลวก!” ตู้เนี่ยนกวนอธิบายด้วยน้ำเสียงยำเกรง
ซูอวี่พยักหน้ารับ สูดลมหายใจเข้าลึก จ้องเขม็งไปยังบานประตูมิติด้วยแววตาแน่วแน่
ตัดภาพไปอีกด้านฝั่งทีมดินแดนฉู่ อวิ๋นหรงทอดสายตามองบานประตูด้วยท่าทีนิ่งเฉย ก่อนจะเอ่ยกลั้วหัวเราะ
“สมแล้วที่เป็นถึงปรมาจารย์ผู้เคยเด็ดหัวยอดฝีมือระดับโหว ต่อให้ตายตกไปนานหลายสิบปี แต่เจตจำนงปรมาจารย์ก็ยังคงแข็งแกร่งดุดันขนาดนี้… น่าสนใจดีนี่!”
อวิ๋นฉี่ที่ยืนอยู่ด้านหลังแค่นเสียงเย้ยหยัน
“หึๆ ก็ถือว่าพอมีคุณสมบัติคู่ควรให้ดินแดนฉู่ของเราชายตามองอยู่บ้าง ไอ้พวกสวะเจียงหนานพวกนี้ ปล่อยให้เวลาล่วงเลยมาตั้งหลายสิบปี ดันไม่มีปัญญาชิงมรดกสืบทอดไปได้สักที โคตรกระจอก!”
อวิ๋นหรงกระตุกยิ้มมุมปาก “นั่นเป็นเพราะไอ้สามมณฑลนี้มันไร้น้ำยายังไงล่ะ เดี๋ยวพอพวกแกเข้าไปข้างใน การเด็ดหัวไอ้เด็กซูอวี่นั่นถือเป็นแค่เป้าหมายรอง เป้าหมายหลักคือต้องกวาดมรดกสืบทอดมาให้เกลี้ยง! ถึงจะเป็นแค่มรดกปรมาจารย์ แต่วีรกรรมของปรมาจารย์คนนี้ไม่ธรรมดา ในอดีตต่อให้เป็นยอดฝีมือระดับโหวของดินแดนฉู่ ก็ยังต้องยอมไว้หน้ามันอยู่หลายส่วน”
อวิ๋นฉี่พยักหน้ารับอย่างหนักแน่น “เข้าใจแล้วครับ ท่านอา!”
หลังจาก
