ใจเข้าลึก
ฉันจะดูแคลนอัจฉริยะทั่วหล้าไม่ได้จริงๆ… นี่ขนาดเป็นแค่มณฑลรั้งท้ายของต้าเซี่ย แม้จะมีพวกเด็กซิ่วปนอยู่เยอะ แต่ในการสอบเกาเข่า ฉันก็ต้องปะทะกับพวกมันอยู่ดี
ไม่อยากจะคิดเลยว่าพวกอัจฉริยะจากนครหลวงจิงตูและนครมารหมัวตู จะน่าสะพรึงกลัวขนาดไหน!
ชั่วขณะนั้น แม้แต่ซูอวี่ก็ยังสัมผัสได้ถึงแรงกดดันที่ก่อตัวขึ้นเงียบๆ
ก่อนหน้านี้ เขาคิดแค่ว่าถ้าทะลวงเข้าขอบเขตหลอมภายในได้ก่อนการสอบเกาเข่า ก็คงทำคะแนนได้สวยงามแล้ว
ทว่าดูจากสถานการณ์ตอนนี้… ขอบเขตหลอมภายในสำหรับพวกอัจฉริยะ เป็นเพียงแค่จุดเริ่มต้นเท่านั้น!
“ตาเฒ่าเซี่ย แกอย่าลืมนะว่าที่นี่คือมณฑลเจียงหนาน ไม่ใช่มณฑลซีของแก!”
ต่อให้สยงหมิงจะเอ่ยปากปราม เจียงซ่างก็ยังอดไม่ได้ที่จะสวนกลับ
ที่นี่คือมณฑลเจียงหนาน ถูกหยามเกียรติถึงหน้าประตูบ้านแบบนี้ มีหรือเจียงซ่างจะทนไหว
เซี่ยจิ้นแค่นหัวเราะเย้ยหยัน
“มณฑลเจียงหนานแล้วยังไง? นอกจากโหวหอกศักดิ์สิทธิ์ มณฑลของพวกแกมีน้ำหน้าอะไรเอามาอวดอีก?”
“อ้อ! ได้ข่าวว่ามณฑลเจียงหนานมีอัจฉริยะที่ก้าวข้ามโหวหอกศักดิ์สิทธิ์โผล่มาคนหนึ่งนี่… เหอะ! ก็แค่ขอบเขตหลอมโลหิตขั้นปลาย แกยังกล้าหอบหิ้วมาโชว์โง่อีกรึเจียง
