ซ่าง!”
“ไม่กลัวว่า… มันจะเข้าไปตายโหงในมิติเร้นลับปรมาจารย์หรือไง?”
เซี่ยจิ้นเอ่ยเหน็บแนมจิกกัด พ่วงเอาซูอวี่เข้ามาเหยียบย่ำด้วย
บรรดาอัจฉริยะเบื้องหลังเซี่ยจิ้นพากันระเบิดเสียงหัวเราะลั่น
“จิ๊ๆๆ ถึงกับเอาสวะขอบเขตหลอมโลหิตมาลงสนาม ดูท่ามณฑลเจียงหนานจะสิ้นไร้ไม้ตอกแล้วจริงๆ!”
“ถ้าให้ฉันพูดนะ ยกมิติเร้นลับปรมาจารย์นั่นให้มณฑลซีของพวกเราไปเลยดีกว่า มณฑลเจียงหนานกระจอกเกินไป ไม่คู่ควรหรอก!”
เหล่าเด็กรุ่นเยาว์อาศัยบารมีเซี่ยจิ้นหนุนหลัง ต่อให้เผชิญหน้ายอดฝีมือขอบเขตเหินเวหาอย่างเจียงซ่าง ก็ยังกล้าพ่นคำเยาะเย้ยโอหังอย่างไม่เกรงกลัว!
ใบหน้าเจียงซ่างยิ่งดำทะมึนดูไม่ได้
“ทำไม? พวกมณฑลซีเก่งแต่ปากหรือไง?”
ฝั่งเจียงหนาน หวังหลินก้าวออกมายืนจังก้าด้วยท่าทีราบเรียบ นัยน์ตาเย็นชาคู่นั้นฉายประกายหนาวเหน็บวูบหนึ่ง
“พูดแล้วแกจะทำไม!”
อัจฉริยะขอบเขตหลอมภายในขั้นปลายของฝั่งมณฑลซีก้าวพรวดออกมา ประจันหน้ากับหวังหลินอย่างไม่ยอมลดละ!
ชั่วขณะนั้น ความบาดหมางระหว่างยอดฝีมือขอบเขตเหินเวหา ลุกลามกลายเป็นเพลิงโทสะระหว่างกลุ่มเด็กรุ่นหลังโดยตรง
ส่วนซูอวี่เพียงจ้องมองภาพตรงหน้าด้วยท่าทีเย็นชา แววตาสงบนิ่งเยือกเย็นถึงขีดสุด
เขากำลังจดจ
