กว่าจะลดตัวลงมา จึงมีเพียงมณฑลเจียงหนานและมณฑลเพื่อนบ้านใกล้เคียงเท่านั้นที่เข้าร่วม ส่วนพวกที่อยู่ห่างไกลออกไปแทบไม่เคยโผล่หัวมาให้เห็น
ตลอดหลายสิบปีที่ผ่านมา ดินแดนฉู่ไม่เคยเหยียบย่างมาที่นี่สักครั้ง นึกไม่ถึงเลยว่าวันนี้จะส่งตัวแทนมาร่วมวงด้วย
เรื่องนี้ทำให้แม้แต่สยงหมิงเองก็รู้สึกหงุดหงิดตงิดใจ
ทว่าอวิ๋นหรงกลับยิ้มบางๆ ราวกับไม่แยแสต่อสายตากดดัน “ทำไมล่ะ? มิติเร้นลับปรมาจารย์ คนของต้าเซี่ยทุกคนล้วนมีสิทธิ์ไขว่คว้า หรือว่าพวกแกคิดจะตระบัดสัตย์งั้นรึ?”
ใบหน้าของเจียงซ่าง เซี่ยจิ้น และสยงหมิงพลันมืดทะมึน ทั้งสามสบตากันอย่างรู้ใจ
แม้เจียงซ่างกับเซี่ยจิ้นจะไม่ค่อยลงรอยกัน แต่ในสถานการณ์หน้าสิ่วหน้าขวานเช่นนี้ พวกเขาจำต้องร่วมมือกัน
ท้ายที่สุดแล้ว ขุมกำลังของดินแดนฉู่แข็งแกร่งยิ่งกว่าพวกเขาทั้งสามมณฑลรวมกันเสียอีก! หากต้องการรักษาส่วนแบ่งในมิติเร้นลับเอาไว้ ก็มีแต่ต้องจับมือกันสู้เท่านั้น
อวิ๋นหรงเห็นปฏิกิริยาเหล่านั้นอยู่ในสายตา แต่กลับไม่แยแสเลยแม้แต่น้อย ราชสีห์ย่อมไม่สนใจการจับกลุ่มของฝูงแกะ ในฐานะหัวหน้าครูฝึกค่ายอัจฉริยะแห่งดินแดนฉู่ เขามีคุณสมบัติที่จะหยิ่งผยอง!
ขณะที่ซูอวี่กำลังประเมินสถานการณ์ฝั่งดินแดนฉ
