วันรุ่งขึ้น แสงอรุณสาดส่องอาบไล้ผืนปฐพี ปลุกสรรพสิ่งให้ตื่นจากนิทรา
ซูอวี่ค่อยๆ ลืมตาขึ้นจากการบ่มเพาะ เพียงชั่วข้ามคืนที่พึ่งพา ‘เคล็ดวิชาชักนำเบญจธาตุ’ ปราณโลหิตในร่างก็ทะลวงเพิ่มขึ้นมาได้อีกหนึ่งจุดดื้อๆ!
วินาทีนี้ ค่าปราณโลหิตของซูอวี่พุ่งสูงถึง แปดสิบแปดจุดเต็ม!
ต้องเข้าใจก่อนว่า ปราณโลหิตใน ‘ขั้นหลอมโลหิต’ นั้นแตกต่างจาก ‘ขั้นปราณโลหิต’ ราวฟ้ากับเหว ในแง่ของคุณภาพ มันทิ้งห่างกันถึงสองช่วงตัวอย่างเด็ดขาด!
ทว่าด้วยการขับเคลื่อนทักษะบ่มเพาะระดับสอง ซูอวี่กลับยกระดับปราณโลหิตได้หนึ่งจุดภายในคืนเดียว! หากเปลี่ยนเป็นคนอื่น ต่อให้รีดเร้นพลังแทบตายก็ยังต้องใช้เวลาอย่างน้อยสองถึงสามวัน แค่นี้ก็พิสูจน์แล้วว่าพรสวรรค์ของซูอวี่มันน่าสะพรึงกลัวขนาดไหน!
“ฟู่… ถ้ายังรักษาความเร็วระดับนี้ไว้ได้ อีกไม่นานฉันต้องทะลวงเข้าสู่ขั้นหลอมโลหิตระดับสูงสุดได้อย่างสมบูรณ์แบบแน่!”
ซูอวี่ยกยิ้มมุมปาก การที่ปราณโลหิตแตะถึงเก้าสิบจุด ถึงจะถูกนับว่าเป็นขั้นหลอมโลหิตระดับสูงสุด ก่อนหน้านี้ที่ทุกคนพากันเข้าใจผิดคิดว่าเขาบรรลุระดับสูงสุดไปแล้ว นั่นก็เพราะกลิ่นอายปราณโลหิตของเขามันดุดันบ้าคลั่งเกินไปจริงๆ!
ด้วยเหตุนี้