มันรั้งท้ายจนน่าสมเพชขนาดไหน!”
ฟังเหตุผลของตู้เนี่ยนกวน สีหน้าตึงเครียดของซูอวี่ถึงค่อยๆ ผ่อนคลายลงเล็กน้อย แต่ดวงตาคมกริบยังคงจ้องเขม็งไปที่ชายเตี้ยคนนั้น
“ไอ้หมาบ้าตัวนั้นมันชื่ออะไร?”
ตู้เนี่ยนกวนขมวดคิ้วมุ่น ทว่ายังไม่ทันตอบ ชายคนนั้นกลับเป็นฝ่ายเชิดหน้าประกาศกร้าวขึ้นมาเอง
“พ่อชื่อ หวงเส้าเทียน! อันดับเจ็ดแห่งทำเนียบอัจฉริยะ! ทำไม? แกคิดจริงๆ เหรอว่าแค่ฟลุคโค่นสือหยวนลงได้ แล้วจะมีสิทธิ์มาผยองต่อหน้าฉัน! ถ้าไม่ใช่เพราะพวกเรากำลังจะมุ่งหน้าไปดินแดนลับล่ะก็… พ่อจะกระทืบสั่งสอนให้แกรู้ซึ้งเองว่า ใครกันแน่ที่คู่ควรกับคำว่า ‘อัจฉริยะ’ ตัวจริง!”
ซูอวี่ตวัดสายตาเยือกเย็นดุจมัจจุราชมองอีกฝ่าย
“หวงเส้าเทียนสินะ… จำชื่อไว้แล้ว รอดินแดนลับปิดตัวเมื่อไหร่… กลับไปล้างคอรอฉันเอาไว้ได้เลย!”
ทว่าเผชิญหน้ากับคำขู่ของซูอวี่ หวงเส้าเทียนกลับแค่นลมหายใจดูแคลนอย่างไม่ยี่หระ
แน่นอนสิ! มันคือตัวตนอันดับเจ็ดแห่งทำเนียบเชียวนะ! ระดับพลังบ่มเพาะของมันทะยานถึงขีดสุดของ ‘ขั้นฝึกหลอมภายในขั้นต้น’ ขาดอีกเพียงครึ่งก้าวก็ก้าวล่วงสู่ขั้นกลางได้แล้ว! ความแข็งแกร่งระดับนี้ มอบความมั่นใจอันเปี่ยมล้นให้มันเหยียบย่ำเ
