ัวไปหาวิธีช่วยซีเอ๋อร์ออกมาให้ได้ ก่อนที่คนของฉันจะมาถึง!”
“ไม่อย่างนั้น ก็อย่าหาว่าฉันไม่เห็นแก่ความเป็นผัวเมียก็แล้วกัน!”
สิ้นประโยคนี้ สีหน้าของหวังหลุนพลันเปลี่ยนสี
ตระกูลอวิ๋นแห่งดินแดนฉู่… คือขั้วอำนาจยักษ์ใหญ่ที่ต่อให้ปรมาจารย์หวังเหวยจะยังอยู่ ก็ยังต้องไว้หน้าถึงสามส่วน! ยิ่งตอนนี้หวังเหวยไม่อยู่ เพราะเดินทางไปสมรภูมิหมื่นเผ่าพันธุ์แล้ว
หากล่วงเกินตระกูลอวิ๋นเข้า อย่าว่าแต่ฐานะลูกเขยอย่างเขาเลย ต่อให้เป็นใครหน้าไหนก็ต้องถูกบดขยี้จนแหลกเหลวทั้งสิ้น!
อวิ๋นซิ่วค่อยๆ นั่งลงบนเตียง ใบหน้าบิดเบี้ยวไปด้วยความเคียดแค้นชิงชังสุดขีด หล่อนกัดฟันกรอดเอ่ยขึ้น
“แล้วก็ไอ้เด็กที่ชื่อซูอวี่นั่น… ไอ้เด็กสลัมไร้หัวนอนปลายเท้า! แต่ดันกล้าทำให้ลูกชายฉันต้องมาทรมานแบบนี้!”
“ฉันจะส่งมันไปลงนรก!”
หวังหลุนขมวดคิ้ว “ตอนนี้หมอนั่นเก็บตัวอยู่ในค่ายอัจฉริยะ เธอจะไปแตะต้องมันได้ยังไง? การลอบฆ่าอัจฉริยะในค่ายน่ะ ถ้าถูกเบื้องบนจับได้ขึ้นมา… ต่อให้เป็นตระกูล อวิ๋นของเธอก็รับอารมณ์โกรธของทางการไม่ไหวหรอกนะ!”
อวิ๋นซิ่วปรายตาจิกมองหวังหลุนอย่างสมเพช “แกคิดว่าฉันจะโง่บัดซบเหมือนไอ้ขยะอย่างแกหรือไง? ฉันสืบมาหมดแล้ว! พรุ่งนี
