้าวเท้ากลับมาถึงเมื่อกี้นี้แหละ!”
สิ้นคำอธิบายของเจียงซ่าง ข้อสงสัยในหัวซูอวี่ก็กระจ่างแจ้งทันตา ชายหนุ่มพยักหน้าทักทายคนเหล่านั้นเล็กน้อย
ท่ามกลางทั้งเก้าคน สายตาที่พุ่งเป้ามาที่ซูอวี่ล้วนแตกต่างกันไป บ้างก็ทอประกายเป็นมิตร บ้างก็ซุกซ่อนแววตาหยิ่งผยองเหยียดหยาม และบ้างก็เต็มไปด้วยความใคร่รู้
ทว่า ซูอวี่หาได้แยแสสายตากดดันพวกนั้นไม่ เขาเพียงแค่ตวัดสายตากลับไปจ้องเจียงซ่างนิ่งๆ
เจียงซ่างชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะผายมือไปทางชายหนุ่มคนหนึ่ง “หวังหลิน นายเป็นคนอธิบายให้เขาฟังแล้วกัน!”
หวังหลิน!
ชื่อนี้ทำเอาหัวใจของซูอวี่กระตุกวูบ
ตอนที่เพิ่งเหยียบเข้าค่ายอัจฉริยะวันแรก ซูอวี่จำได้แม่นว่าเคยเห็นชื่อของคนๆ นี้ตระหง่านอยู่บนจุดสูงสุด!
อันดับหนึ่งแห่งทำเนียบอัจฉริยะ!
แถมอีกฝ่ายยังบรรลุขั้นฝึกหลอมภายในมาตั้งแต่ก่อนรุ่นพวกซูอวี่จะเข้ามาเสียด้วยซ้ำ! และหลังจากผ่านการเคี่ยวกรำในดินแดนลับของค่ายมาแรมเดือน… สัตว์ประหลาดระดับนี้ จะก้าวข้ามขีดจำกัดไปถึงจุดไหนแล้วล่ะเนี่ย!
ซูอวี่กวาดสายตาอันหนักอึ้งมองทั้งเก้าคนอีกครั้ง เห็นเพียงชายหนุ่มร่างสันทัดคนหนึ่ง ค่อยๆ ยืดตัวลุกขึ้นยืนช้าๆ บนใบหน้าของเขามีเพียงความเย็นชาไร้ก
