้นบึ้งฝังรากลึก ราวกับไม่เคยรู้จักอารมณ์ความรู้สึกอื่นใดบนโลกใบนี้
หวังหลินเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยประดุจน้ำแข็ง
“ในฐานะที่มณฑลเจียงหนานเป็นหนึ่งในอาณาเขตของต้าเซี่ย แม้ปัจจุบันพวกเราจะถูกตราหน้าว่าเป็นแค่พวกปลายแถวรั้งท้าย แต่ในหน้าประวัติศาสตร์… แผ่นดินเจียงหนานก็เคยให้กำเนิดยอดฝีมือสะท้านฟ้ามาแล้วไม่น้อย”
“ย้อนกลับไปเมื่อหลายสิบปีก่อน เจียงหนานเคยปรากฏตัวตนระดับ ‘สัตว์ประหลาดไร้เทียมทาน’ ขึ้นมาคนหนึ่ง! ในยุคนั้น เขาผงาดขึ้นคว้าสิบอันดับแรกของการสอบเข้ามหาวิทยาลัยระดับประเทศมาครองได้อย่างอุกอาจ! และหลังจากนั้น… ชายผู้นั้นก็กวาดล้างสังหารยอดฝีมือจากหมื่นเผ่าพันธุ์ไปนับไม่ถ้วน สร้างวีรกรรมอาบเลือดจนชื่อเสียงสะท้านไปทั้งแผ่นดิน”
“จุดสูงสุดคือ เขาใช้วิถียุทธ์ขั้นปรมาจารย์ เด็ดหัวยอดฝีมือระดับ ‘โหว’ ของหมื่นเผ่าพันธุ์ลงได้ด้วยตัวคนเดียว! น่าเสียดาย… แม้จะโค่นระดับโหวลงได้ แต่ตัวเขาเองก็บาดเจ็บสาหัสจนถึงแก่นวิญญาณ ภายหลังเขาหอบสังขารร่อแร่กลับมายังมณฑลเจียงหนาน และได้ทิ้ง ‘มรดกสืบทอด’ ทั้งหมดของตัวเองเอาไว้ที่นี่!”
สดับฟังจนถึงตรงนี้ จิ๊กซอว์ในหัวซูอวี่ก็ค่อยๆ ปะติดปะต่อกันจนสมบูรณ์ และประโยคถัดมาขอ
