นเศษเนื้อแน่!”
หลายคนเบิกตาโพลง ลอบถอนหายใจไว้อาลัยให้ซูอวี่ล่วงหน้า
ทว่า ท่ามกลางแรงกดดันมหาศาล รอยยิ้มบนมุมปากของซูอวี่กลับค่อยๆ หุบลง แววตาแปรเปลี่ยนเป็นเย็นชา
“ตอนแรกฉันกะจะออมมือเล่นเป็นเพื่อนสนุกๆ สักหน่อย แต่ใครจะไปรู้ว่าแกมันพวกหน้าด้านเล่นไม่รู้จักจบ…”
น้ำเสียงราบเรียบแฝงกลิ่นอายสังหารเอ่ยขึ้น
“…ถ้างั้นก็เลิกเล่นซะที มาเริ่มของจริงกันเลยดีกว่า!”
สิ้นคำ! มีดวายุคลั่งในมือซูอวี่ก็ระเบิดแสงสีแดงฉานเจิดจรัสอาบย้อมไปทั่วทั้งลานประลอง!
“เชี่ยอะไรวะนั่น!? ซูอวี่กระตุ้นอุปกรณ์วิญญาณได้เหรอเนี่ย! อย่าบอกนะว่าเขาแอบซุ่มอยู่ขั้นฝึกหลอมภายในเหมือนกัน!”
มีคนร้องอุทานลั่นด้วยความตกตะลึงแทบสิ้นสติ
ทว่ายอดฝีมือบางคนตาไว สังเกตเห็นความผิดปกติได้ทันควัน
“ไม่ใช่! แสงสีแดงนั่นดูเผินๆ เหมือนพลังปราณก็จริง แต่สัมผัสของมัน…คือปราณโลหิตบริสุทธิ์ต่างหาก!”
“จริงอยู่ที่อุปกรณ์วิญญาณต้องอาศัยพลังปราณขับเคลื่อน แต่ถ้าปราณโลหิตในร่างแข็งแกร่งดุดันทะลุขีดจำกัด มันก็สามารถ ‘ฝืน’ กระตุ้นอุปกรณ์วิญญาณได้เหมือนกัน!”
“ซี๊ดดด! บ้าไปแล้ว ฉันไม่เคยได้ยินเรื่องพรรค์นี้มาก่อนเลย! ว่าแต่ปราณโลหิตมันต้องเถื่อนขนาดไหนวะ ถึงจะฝืน
