“นี่มันก็จะแปดโมงอยู่แล้ว ทำไมไอ้สวะซูอวี่ยังไม่โผล่หัวมาอีกวะ? หรือว่า… มันจะปอดแหกไปแล้ว!”
สิ้นเสียงโพล่งท่ามกลางฝูงชน คลื่นความสงสัยก็ลุกลามราวกับไฟลามทุ่ง เสียงวิพากษ์วิจารณ์ดังระเบิดกระหึ่มอัฒจันทร์ทันที!
“นั่นสิ จะแปดโมงอยู่รอมร่อแล้ว หรือว่าซูอวี่มันจะไม่กล้ามาจริงๆ วะ?” หลายคนเอ่ยถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น
“เหอะ! ฉันดูออกแต่แรกแล้วว่ามันไม่กล้าโผล่หัวมาหรอก! ก็แหงล่ะ คู่ต่อกรคือสือหยวนเชียวนะโว้ย! เมื่อวานตอนล้มสือเจียนมันก็คงงัดพลังออกมาจนหมดก๊อกแล้ว ถ้าขืนมาดวลกับสือหยวนตอนนี้… ก็เท่ากับรนหาที่ตายชัดๆ!”
“การที่มันปอดแหกหนีหางจุกตูดน่ะ อยู่ในความคาดหมายของฉันเป๊ะเลยว่ะ!” ใครบางคนเค้นเสียงหัวเราะเย็นชา เอ่ยดูแคลนอย่างไม่ปิดบัง
หนำซ้ำยังมีบางคนถึงกับวิเคราะห์ฉอดๆ เป็นคุ้งเป็นแควว่า
“พูดกันตามตรงนะ ถ้ามันกล้ามีเรื่องกับสือหยวนจริงๆ ล่ะก็ มันคงซัดกันไปตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว ไม่ถ่วงเวลายืดเยื้อมาจนถึงตอนนี้หรอก ฉันเดาว่าไอ้ซูอวี่มันปอดแหกชัวร์ร้อยเปอร์เซ็นต์!”
“ก็อย่างว่าแหละ พวกท็อป 10 แห่งทำเนียบอัจฉริยะน่ะ ไม่ว่าหน้าไหน ถ้ามองไปทั่วทั้งมณฑลเจียงหนานก็ล้วนเป็นสัตว์ประหลาดระดับแนวหน้ากันทั้
