“ไสหัวออกมารับตีนข้าเดี๋ยวนี้ไอ้สวะ!!”
เสียงคำรามลั่นประดุจสัตว์ร้ายของชายหนุ่มร่างกำยำ จุดประกายค่ายอัจฉริยะที่เคยเงียบสงบให้เดือดพล่านขึ้นมาในพริบตา!
เหล่าอัจฉริยะนับไม่ถ้วนต่างหันขวับ พุ่งสายตาไปยังทิศทางของประตูหน้าค่ายเป็นตาเดียว
ส่วนพวกนักเรียนซิ่ว ทันทีที่เห็นเรือนร่างทะมึนตรงหน้าประตู สีหน้าของพวกเขาก็พลันถอดสีอย่างรุนแรง
“เป็นเขาไปได้ยังไงวะ!”
“อันดับเก้าแห่งทำเนียบอัจฉริยะ… สือหยวน!”
สิ้นเสียงประกาศชื่อสือหยวน ไม่ว่าจะเป็นเด็กซิ่วหรือนักเรียนใหม่ สีหน้าของทุกคนต่างแปรเปลี่ยนไปอย่างพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดิน!
“ซี๊ดดด! นึกไม่ถึงเลยว่าวันนี้จะได้เห็นตัวตนระดับท็อป 10 แห่งทำเนียบอัจฉริยะ ไม่ใช่ว่าพวกนั้นเข้าไปฝึกในดินแดนลับกันหมดแล้วหรอกเหรอ?”
“ดินแดนลับคงปิดลงแล้วแน่ๆ!”
“เชี่ยเอ๊ย! ฉันนึกออกแล้ว สือเจียนเป็นน้องชายของสือหยวนนี่หว่า! วันนี้สือเจียนเพิ่งโดนซูอวี่อัดจนเละคาตีน หรือว่าสือหยวนจะมากู้หน้าให้น้องชาย? จิ๊ๆ นึกไม่ถึงเลยว่าจะมาตามเช็คบิลเร็วขนาดนี้!”
“นั่นมันอันดับเก้าของทำเนียบอัจฉริยะเชียวนะโว้ย! ยิ่งเพิ่งผ่านการฝึกนรกในดินแดนลับมาตั้งนาน ดีไม่ดีตอนนี้สือหยวนคงจะน่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่
