ไปยังซูอวี่พลันแปรเปลี่ยนไป
หากความรู้สึกก่อนหน้านี้คือความกังขาและดูแคลน… เช่นนั้นยามนี้ สายตาที่พวกเขามองชายหนุ่มบนเวที ก็เต็มเปี่ยมไปด้วยความหวาดหวั่นและยำเกรงอย่างถึงที่สุด!
ในค่ายอัจฉริยะ ไม่มีเส้นสาย ไม่มีระบบอุปถัมภ์ ที่นี่คุยกันด้วยหมัดและพลังเท่านั้น!
ตราบใดที่นายแข็งแกร่ง ทุกคนก็จะก้มหัวเคารพนาย!
นี่แหละคือกฎเหล็กของค่ายอัจฉริยะ!
อัจฉริยะทุกคนล้วนหยิ่งผยอง การจะบดขยี้ทิฐิของพวกเขาให้แหลกละเอียด มีเพียงต้องแสดงความแข็งแกร่งที่น่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าให้ประจักษ์!
และตอนนี้… ซูอวี่ทำมันสำเร็จแล้ว!
บนลานประลอง ซูอวี่ก้าวเดินขึ้นไปยังอัฒจันทร์อย่างเชื่องช้า ใบหน้าเรียบเฉยเผยรอยยิ้มบางเบา
“หัวหน้าผู้ฝึกสอนครับ ของเดิมพันล่ะ…”
มุมปากเจียงซ่างกระตุกเล็กน้อย เขาคลุกคลีกับเด็กนี่มาพอสมควร จึงตระหนักได้ว่า มีเพียงตอนเห็นของรางวัลเท่านั้น รอยยิ้มบนใบหน้าซูอวี่ถึงจะดูจริงใจที่สุด!
เจียงซ่างแค่นยิ้ม “เอาเถอะ ของนายทั้งหมดนั่นแหละ!”
เขาโอนคะแนนสองพันแต้มจากป้ายของสือเจียนเข้าสู่ป้ายประจำตัวซูอวี่ทันที ก่อนจะโยนยาหลอมโลหิตสามวัฏจักรสองเม็ดส่งให้ชายหนุ่ม
ซูอวี่รับมากำไว้ในมือ เขาพลิกฝ่ามือเบาๆ แสงสีเงินสว่างวาบ ข้
