าวของทั้งหมดก็ถูกดูดเข้าไปในแหวนมิติอย่างหมดจด
เจียงซ่างแอบลอบถอนหายใจในใจ
การมีเบื้องหลังแข็งแกร่งนี่มันโคตรเจ๋งจริงๆ ตอนฉันได้แหวนมิติวงแรก ยังต้องรอจนทะลวงขอบเขตกายาทองคำแล้วสมาคมถึงยอมมอบให้ ทว่าตอนนี้ ซูอวี่เพิ่งอยู่แค่หลอมโลหิต กลับมีแหวนมิติพกติดตัวซะแล้ว
เจียงซ่างส่ายหน้า ก่อนจะหิ้วคอไป๋จ่านที่ยังยืนตาค้างเดินออกจากลานประลองไป
ส่วนซูอวี่ก็หมุนตัวเดินกลับหอพัก ท่ามกลางสายตายำเกรงของผู้คนทั้งหลาย
ท่ามกลางฝูงชน หยางเสี่ยวยืนนิ่งเงียบ สายตาจับจ้องแผ่นหลังซูอวี่ที่ค่อยๆ ห่างออกไป สองหมัดกำแน่นจนข้อกระดูกขาวซีด
แววตาแปรเปลี่ยนเป็นเฉียบขาดและดุดันสุดขีด
ซูอวี่… ฉันจะต้องเหยียบแกขึ้นไปให้ได้!
เขามีความหยิ่งทะนงในศักดิ์ศรีของตัวเอง! ในฐานะอัจฉริยะระดับสีส้ม ซ้ำยังมีปู่เป็นถึงรองประธานสมาคมนักสู้ ไม่ว่าจะเป็นทรัพยากรหรือพรสวรรค์ เขาล้วนบดขยี้คนทั่วไปได้สบายๆ
ฉันอยู่ห่างจากขอบเขตหลอมโลหิตช่วงปลายเพียงแค่ก้าวเดียวเท่านั้น! ฉันจะทำให้ทุกคนรู้ว่า ในหมู่เด็กใหม่ ไม่ได้มีแค่แกที่เป็นสัตว์ประหลาด!
ยังมีฉัน… หยางเสี่ยวคนนี้อีกคน!
ก้นบึ้งหัวใจของหยางเสี่ยวคำรามก้อง
…..
ไม่นานนัก ซูอวี่ก็กลับมาถึงหอพ
