ัก มุมปากยังคงประดับด้วยรอยยิ้มพึงพอใจ
ไม่ใช่แค่เพราะกระทืบสือเจียนแก้รำคาญได้สำเร็จ แต่เหตุผลหลักคือคะแนนสองพันแต้มที่รีดไถมาได้ต่างหาก!
“มีตั้งสองพันแต้ม… บางทีฉันอาจจะแลกยาหลอมโลหิตสี่วัฏจักรมาใช้ได้!”
นัยน์ตาซูอวี่สาดประกายความบ้าคลั่ง
“ตอนนี้มาลองดูสรรพคุณของยาหลอมโลหิตระดับสี่กันก่อนดีกว่า ถ้ามันยังมีผลข้างเคียงเหมือนระดับสามอีกล่ะก็ ฉันคงต้องรีดไถคะแนนมาเพิ่ม เพื่อยัดมันเป็นระดับห้าให้ได้!” ซูอวี่พึมพำกับตัวเองเบาๆ
เขาตวัดมือเบาๆ เรียกหน้าต่างระบบสังเคราะห์ขึ้นมาทันที
ชายหนุ่มลากยาหลอมโลหิตระดับสามวทั้งสองเม็ดยัดลงช่องสังเคราะห์โดยไม่ลังเล
“สังเคราะห์!”
แสงสีทองสว่างวาบขึ้นบาดตา ภายในสล็อตสีทองปรากฏเม็ดยากลมเกลี้ยงที่ดูราวกับหยกขาวบริสุทธิ์เม็ดหนึ่งนอนนิ่งอยู่
พร้อมกันนั้น ข้อความระบบก็เด้งแจ้งเตือนขึ้นมา
[**ยาหลอมโลหิตระดับสี่: เพิ่มพลังปราณโลหิตของผู้ใช้ได้ 30 ถึง 50 หน่วย (ผลลัพธ์ขึ้นอยู่กับศักยภาพแต่ละบุคคล) ผลข้างเคียง: ร่างกายสามารถทนรับตัวยาได้เพียง 1 ครั้งเท่านั้น!**]
เมื่ออ่านคำอธิบาย ซูอวี่ก็ส่ายหน้าเบาๆ
“เป็นอย่างที่คิดไว้จริงๆ แต่แค่เพิ่มปราณโลหิตได้มหาศาลขนาดนี้ ต่อให้กินได
