้แค่ครั้งเดียว มันก็โคตรคุ้มแล้ว!”
“ตอนนี้พลังปราณโลหิตของฉันป้วนเปี้ยนอยู่แถวห้าสิบห้าหน่วย ถ้ายัดยาเม็ดนี้ลงไป… ไม่รู้จะดันทะลุไปถึงขอบเขตหลอมโลหิตจุดสูงสุดได้รึเปล่า”
มุมปากชายหนุ่มยกยิ้ม “หวังว่าจะไม่ทำให้ผิดหวังนะ!”
ซูอวี่โยนยาเม็ดนั้นเข้าปากกลืนลงคอไปทันทีโดยไม่ลังเลแม้แต่วินาทีเดียว!
บึ้ม!
เม็ดยาแปรเปลี่ยนเป็นขุมพลังงานพุ่งทะลักไปทั่วสรรพางค์กาย ตามมาด้วยฤทธิ์ยาที่ระเบิดพลุ่งพล่าน ซูอวี่รู้สึกราวกับมีเตาหลอมขนาดยักษ์กำลังแผดเผาอยู่ภายใน อัดแน่นไปด้วยความร้อนระอุขั้นสุดยอด!
“ร้อนโว้ย!”
ซูอวี่สูดลมหายใจลึก ฤทธิ์ยาหลอมโลหิตระดับสี่เมื่อเทียบกับระดับสามแล้ว มันโหดเหี้ยมกว่ากันคนละเรื่อง!
แต่ชายหนุ่มเตรียมใจรับแรงกระแทกไว้แล้ว เขาตั้งสติอย่างรวดเร็ว โคจรเคล็ดวิชาชักนำพื้นฐานทันที ชักนำพลังงานที่บ้าคลั่งให้ไหลเวียน และบีบอัดสรรพคุณยาทั้งหมดให้หลอมรวมเป็นพลังปราณโลหิตของตัวเอง!
เวลาล่วงเลยผ่านไปอย่างเงียบงัน
ม่านราตรีค่อยๆ โรยตัวปกคลุมผืนปฐพี
พรึ่บ!
ภายในห้องพักที่มืดมิด ซูอวี่เบิกตากว้าง ฉายแสงสีทองวาบทะลุความมืด กลิ่นอายดุดันน่าสะพรึงกลัวระเบิดทะลักออกจากร่างเขาในพริบตา!
ครืนนน!!!
เสียงเลือด
