“อะไรกันวะ!”
รูม่านตาของสือเจียนเบิกกว้างแทบถลน มันยืนจ้องซูอวี่ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ ภายใต้การฟาดพลองสุดแรงเกิดของมัน บนร่างของไอ้เด็กตรงหน้ากลับไม่ปรากฏรอยขีดข่วนใดๆ เลยแม้แต่น้อย! นอกเสียจากเสื้อผ้าที่ฉีกขาดวิ่น ร่างกายเนื้อแท้กลับไม่มีอะไรบุบสลายเลยแม้แต่ปลายเล็บ!
บนอัฒจันทร์ นัยน์ตาของเจียงซ่างพลันสว่างวาบ เขาเพ่งมองทะลุรอยขาดบนเสื้อผ้าของซูอวี่ ก่อนที่มุมปากจะยกยิ้มบางๆ
“ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง… ดูท่าไอ้หนูคนนี้จะมีความลับซ่อนอยู่อีกเพียบเลยแฮะ!”
เจียงซ่างมองปราดเดียวก็ทะลุปรุโปร่ง สิ่งที่สวมทับอยู่บนร่างของซูอวี่คือไอเทมระดับแรร์… ‘เกราะไหมทองคำ’!
ทว่า ไป๋จ่านที่ยืนอยู่ด้านหลังกลับไม่ได้มีสายตาแหลมคมระดับนั้น ในเวลานี้ แววตาของเขาเต็มเปี่ยมไปด้วยความตื่นตะลึงสุดขีด สองมือเผลอเขย่าไหล่เจียงซ่างอย่างแรง
“ลูกพี่! ลูกพี่! ซูอวี่มันรับการโจมตีนั่นไว้ได้หน้าตาเฉยเลยครับ!”
เจียงซ่างถูกเขย่าจนเริ่มรำคาญ จึงตวัดสายตาดุๆ ถลึงมองลูกน้องไปหนึ่งที ไป๋จ่านถึงได้ยอมปล่อยมือออกอย่างเก้อเขิน
ทว่าปฏิกิริยาของเหล่าอัจฉริยะรอบสังเวียนกลับรุนแรงและบ้าคลั่งยิ่งกว่าไป๋จ่านหลายเท่านัก!
“เชี่ย
