เขาสามารถมโนภาพล่วงหน้าได้แล้ว ว่าซูอวี่จะต้องดิ้นรนทุรนทุรายหนีตายภายใต้เงื้อมมือของสือเจียนอย่างน่าสมเพชขนาดไหน
ในสายตาของคนนอก ต่อให้ซูอวี่จะทำภารกิจหฤโหดนั่นสำเร็จ แต่บางครั้งการทำภารกิจมันก็มีปัจจัยเรื่องโชคและดวงเข้ามาเอี่ยวด้วยเป็นเรื่องธรรมดา ทว่าหากจับมางัดกันซึ่งๆ หน้าด้วยความแข็งแกร่งเพียวๆ ซูอวี่ยังไงก็ไม่มีทางเป็นคู่มือของปีศาจอย่างสือเจียนได้เลย!
สือเจียนสาวเท้าเข้ามาหยุดตระหง่านอยู่เบื้องหน้าซูอวี่ สายตาดุดันคมกริบดั่งใบมีดจ้องเขม็งราวกับจะทิ่มแทงให้ทะลุร่างชายหนุ่ม
“แกคือซูอวี่งั้นเรอะ?”
น้ำเสียงอันเย็นเยียบของเขากดต่ำ ราวกับจะแช่แข็งอุณหภูมิโดยรอบให้ลดฮวบลงไปหลายองศา
ซูอวี่จ้องมองสือเจียนพลางเลิกคิ้ว ก่อนหน้านี้หยางเสี่ยวเคยเตือนเขาไว้ล่วงหน้าแล้ว ดังนั้นเมื่อจู่ๆ สือเจียนโผล่หัวมาดักหน้า เขาจึงไม่ได้รู้สึกประหลาดใจอะไรนัก อย่างมากก็แค่คาดไม่ถึงว่า… อีกฝ่ายจะถ่อมาหาเรื่องถึงที่รวดเร็วปานนี้ แถมยังจงใจกร่างต่อหน้าประชาชีอย่างโจ่งแจ้งเสียด้วย
“ฉันซูอวี่ แกมีปัญหาอะไรไม่ทราบ?”
ซูอวี่สวนกลับด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ไร้ซึ่งความยำเกรงแม้แต่เสี้ยวเดียว
ปัง! สือเจียนกระทืบเท้าก้าวไปข้างหน้าอย่
