เก้าอี้ประธาน เบื้องล่างคือกองทัพผู้บริหารระดับสูงของตระกูลหวัง ซึ่งล้วนเป็นยอดฝีมือขอบเขตเหินเวหาและขอบเขตกายาทองคำเรียงรายกันแน่นขนัด
ขุมกำลังระดับนี้ ต่อให้เอาไปงัดกับค่ายอัจฉริยะก็ไม่ได้ด้อยกว่ากันแม้แต่น้อย สมฐานะตระกูลระดับปรมาจารย์ รากฐานและอำนาจเบื้องหลังย่อมแข็งแกร่งจนน่าสะพรึง!
หวังหลุน ลูกชายคนโตของหวังเว่ยและผู้กุมตำแหน่งผู้นำตระกูลคนปัจจุบัน ยืนอยู่หน้าสุดของแถว เขาเอ่ยถามด้วยความเคลือบแคลง
“ท่านพ่อ ทำไมท่านถึงด่วนตัดสินใจเดินทางไปสนามรบหมื่นเผ่าพันธุ์ในช่วงเวลานี้ล่ะครับ?”
ทันทีที่หวังเว่ยกลับมาถึง เขาก็ประกาศกร้าวว่าจะมุ่งหน้าไปยังสนามรบหมื่นเผ่าพันธุ์ทันที คำสั่งฟ้าผ่านี้ทำให้หวังหลุนมืดแปดด้าน พ่อของเขาเพิ่งไปเยือนสมาคมนักสู้มาหมับๆ ทำไมจู่ๆ ถึงได้เบนเข็มไปสนามรบนรกนั่นเสียล่ะ!
ยิ่งไปกว่านั้น สนามรบหมื่นเผ่าพันธุ์ไม่ใช่สถานที่เดินเล่นพักผ่อนหย่อนใจ ถึงยอดฝีมือขอบเขตปรมาจารย์จะมีพลังพอเอาชีวิตรอดได้ในระดับหนึ่ง แต่ยอดปรมาจารย์ที่ต้องทิ้งร่างเป็นศพไร้ญาติจมกองเลือดในนั้น… ก็ไม่ได้มีจำนวนน้อยๆ เลย!
หากหวังเว่ยต้องมาสิ้นชื่อที่นั่น บารมีและอำนาจของตระกูลหวังในมณฑลเจียงหนานจะต้องร่วงดิ่
