งลงเหวอย่างเลี่ยงไม่ได้ แม้จะดูเป็นการแช่งชักหักกระดูกไปสักหน่อย แต่ในฐานะผู้นำตระกูล หวังหลุนไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องเตรียมรับมือกับผลกระทบเหล่านั้นล่วงหน้า
เหล่าผู้บริหารระดับสูงด้านหลังเองต่างก็มีสีหน้ามืดครึ้ม เต็มไปด้วยความกังขาเช่นเดียวกัน
หวังเว่ยหลุบตาลง มองครอบครัวของหวังหลุนด้วยสายตาลึกล้ำ ชายชราปิดปากเงียบสนิทเรื่องราชันพิฆาตมังกร ในเมื่อเขาเผลอไปลูบคมตัวตนระดับมหาอำนาจเข้าให้แล้ว หากขืนแพร่งพรายเรื่องนี้ออกไป ย่อมไม่ต่างจากการลากคนทั้งตระกูลหวังไปตายหมู่ชัดๆ!
คิดถึงตรงนี้ หวังเว่ยก็ทำได้เพียงลอบถอนหายใจยาว
“เบื้องบนมีคำสั่งสายฟ้าแลบลงมาแล้ว ตาเฒ่าหวังหลงสวมหมวกประธานอยู่ ไม่อาจปลีกตัวไปได้ ภาระนี้จึงหล่นทับฉันอย่างเลี่ยงไม่ได้ ตอนนี้สถานการณ์แนวหน้ากำลังตึงเครียดหนัก ยอดฝีมือขอบเขตปรมาจารย์จำนวนมากล้วนถูกเกณฑ์ตัวไปที่นั่นกันหมดแล้ว”
เมื่อได้ยินคำอธิบายของหวังเว่ย หวังหลุนและพรรคพวกก็เชื่อสนิทใจ ไร้ซึ่งความแคลงใจใดๆ อีก
หลังจากสั่งการเรื่องสำคัญลวกๆ เสร็จ หวังเว่ยก็ปรายตามองหวังหลุน ริมฝีปากขยับคล้ายอยากจะเอ่ยเตือนอะไรบางอย่าง แต่สุดท้ายก็กลืนคำพูดเหล่านั้นลงคอไป เขาทำเพียงสะบัดมือเบาๆ
