า แววตาฉายความอำมหิต “ฉันว่านะ นายท่านผู้เฒ่าคงไม่เคยเห็นหัวซีเอ๋อร์มาตั้งแต่แรกแล้วล่ะสิ! ยังไงฉันก็ไม่สน ถ้าเกิดนายท่านผู้เฒ่าสะบัดตูดหนีไป แล้วปล่อยให้เรื่องของลูกฉันคาราคาซัง ฉันนี่แหละจะบากหน้าไปขอกำลังเสริมจากตระกูลฝั่งแม่มาล้างบางมันเอง!”
เธอเหยียดยิ้มเหี้ยมเกรียม “ถึงตอนนั้น ต่อให้เป็นค่ายอัจฉริยะ… ก็ไม่มีหน้าไหนเสนอหน้ามาขวางฉันได้ทั้งนั้น!”
สิ้นคำ อวิ๋นซิ่วก็สะบัดหน้าเดินปึงปังจากไปทันที ทิ้งไว้เพียงไอเย็นเยียบ ไร้ซึ่งรอยยิ้มหรือความเกรงใจใดๆ ให้สามีตัวเองแม้แต่น้อย
หวังหลุนได้แต่มองภรรยาที่เดินกระทืบเท้าจากไป เขาส่ายหน้ายิ้มขื่นอย่างจนปัญญา ก่อนจะรีบสาวเท้าตามไปเงียบๆ…
โดยหารู้ไม่เลยว่า พายุมรณะลูกใหญ่กำลังก่อตัวขึ้นอย่างเงียบเชียบ และมันพร้อมที่จะบดขยี้ตระกูลหวังให้แหลกเป็นผุยผงในอีกไม่ช้านี้!
