ิงย่อมไม่บอกเรื่องนี้กับมัน แต่บอกว่า
“แทนที่จะมาสนใจข้า มิสู้สนใจตัวเจ้าเองดีกว่าหรือ ข้ามอบพรสรรค์ที่เหนือกว่าสรรพชีวิตทั่วไปกับเจ้าแล้ว แต่เจ้ากลับไม่ทำให้ข้าประหลาดใจเลย เจ้าต้องการให้ข้าคอยปกป้องเจ้าไปตลอดชีวิตหรือ?”ไปฉีคร่ำครวญว่า “บ่าวจะคิดเยี่ยงนั้นได้อย่างไร บ่าวแค่อยากรับใช้ท่านไปชั่วชีวิต ในใจบ่าวไม่มีใครเหนือกว่าท่านได้ ท่านจะนำหน้าพวกเราตลอดไป และจะไม่มีวันที่ท่านต้องการให้พวกเราปกป้อง พวกเราจะทำงานให้ท่าน สร้างความผาสุกแก่ผู้คนเพื่อให้สรรพชีวิตจดจำคุณูปการของท่าน…”
สีหน้าของเจียงฉางเซิงไม่เปลี่ยนไป แต่ในใจกลับสะดุ้ง “เจ้านี่เดาจุดประสงค์จริงๆ ที่เขาก่อตั้งแดนสวรรค์ขึ้นมาได้หรือนี่” ไปฉีเอาแต่ประจบอยู่ไม่จบไม่สิ้น ทำให้เจียงฉางเซิงระงับความสงสัยของเขาลงเสีย “เจ้านี่คงเดาไม่ออกหรอก หรือต่อให้เดาออก มันก็นับว่าได้รับประโยชน์ส่วนหนึ่ง และมันจะไม่พูดออกไป” แม้ยามอยู่ต่อหน้าเขา ไปฉีจะยกยอเกินเหตุจนน่าตบ แต่มันก็ยังเคร่งครัดกับคนนอกอย่างยิ่ง เป็นไปไม่ได้ที่คนอื่นจะรู้เรื่องของเจียงฉางเซิงจากมัน ยิ่งไปกว่านั้น เวลาส่วนใหญ่มันก็อยู่กับเจียงฉางเซิงด้วย
หลังจากฟังอยู่สักพัก เจียงฉางเซิงก็ทนฟังต่อไปไม่ไหว จึงสั่งให้ไปฉีไสหัวไปฝึกวิชาที่ด้านข้างเสีย ไปฉีจึงเดินออกไปอย่างมีความสุขในทันที“ข้าให้เจ้าเลือกสามรายชื่อที่จะให้แปลงร่างเป็นมังกร จะเลือกใครนั้นขึ้นอยู่กับเจ้า และห้ามเลือกจา
