่แล้วจริงๆ ว่ะ!”
บนดาดฟ้าตึกไม่ไกลนัก เจียงซ่างทอดสายตามองการปะทะเบื้องล่างพลางอมยิ้มบางๆ
“ไอ้หนูคนนี้ ยังไงก็เลือดร้อนเกินไปหน่อย โดนอู๋เจี๋ยยั่วนิดยั่วหน่อยก็ติดกับดับเครื่องชนซะแล้ว ถ้ามันรู้จักระงับอารมณ์กว่านี้สักนิด คะแนนพวกนั้นก็คงไม่ต้องจ่ายให้โง่จริงๆ นั่นแหละ”
เฉินเจ๋อหัวเราะหึๆ “ธรรมชาติของคนหนุ่มก็งี้แหละวะ! มีพรสวรรค์อัดแน่นแถมพลังรบเถื่อนขนาดนั้น ถ้าเป็นฉัน ฉันก็บวกไม่ยั้งเหมือนกันโว้ย!”
“ถูกของนาย ซูอวี่เพิ่งทุบสถิติท่านโหวมาหมาดๆ พอโดนเอาเรื่องนี้มาจี้จุด มีหรือที่เด็กห้าวแบบนั้นจะยอมกลืนน้ำลายตัวเอง” ไป๋จ่านที่ยืนกอดอกอยู่ข้างๆ หัวเราะร่วน “ก็แค่ว่า… ถ้างัดไม่ลง คะแนนพวกนั้นคงโดนปล้นไปฟรีๆ แถมเสียหมาอีกต่างหาก!”
เจียงซ่างหรี่ตามองพายุหมัดเบื้องล่างอย่างลึกซึ้ง แววตาฉายแววประหลาดใจวูบหนึ่ง ก่อนที่เขาจะส่ายหน้าเบาๆ
“ฉันว่า… อาจจะไม่ใช่อย่างที่พวกนายคิดหรอก”
“ดวงตาของไอ้หนูนั่น… ดูยังไงก็ไม่ใช่พวกไร้สมองใจร้อนวู่วาม”
“ฉันมั่นใจว่า มันต้องมี ‘ไพ่ตาย’ เด็ดๆ ซ่อนอยู่อีกแน่!”
สิ้นคำวิเคราะห์ของหัวหน้าครูฝึก บรรดาครูฝึกคนอื่นๆ ต่างใจสั่นสะท้าน พวกเขารีบเพ่งสมาธิจับจ้องทุกการเคลื่อนไหว
